علائم، پیشگیری و درمان دیابت

بسیاری از افرادی که دیابت نوع دو دارند از وجود آن مطلع نیستند و دیابت نوع یک هم نیز تا زمانی که علائم آن بسیار وخیم شود، طوری که نیاز به بستری شدن پیدا کند، خود را نشان نمی دهد.
این دو موضوع یک حقیقت بزرگتر را روشن می سازند. دیابت اگر درمان نشود، می تواند عوارض ناگواری برجای بگذارد. به همین خاطر دانستن علائم خطر و انجام آزمایش به طور منظم بسیار ضروریست.
 

علائم و نشانه ها

پیش-دیابت هیچ علائم خاصی ندارد و همینطور افرادی که دیابت نوع یک یا دو دارند می توانند علائمی نداشته باشند یا علائم آنقدر در آن ها ضعیف باشد که تشخیص دیابت در آن ها دور از انتظار باشد. با این حال، از آنجا که بیماران دیابتی علائم مشابهی را تجربه کرده اند، دانستن آن ها می تواند بسیار مفید باشد:
 

پیش دیابت	دیابت نوع یک	دیابت نوع دو
علائمی ندارد	تشنگی شدید	تشنگی شدید
	اشتهای شدید	اشتهای شدید
	خستگی مفرط	خستگی
	تشدد ادرار	تشدد ادرار مخصوصا در شب
	کاهش وزن غیر عادی	کاهش وزن
	تاری دید	تاری دید
	بوی نامطبوع دهان	جراحات غیر قابل ترمیم

افراد دارای این علائم لازم است هرچه سریع تر به پزشک خود مراجه کنند. تشخیص قطعی دیابت فقط با نظر پزشک صورت می گیرد.
 

چه چیز هایی برای تشخیص دیابت مورد آزمایش قرار می گیرد؟
توصیه می شود افراد دارای این علائم آزمایش دیابت بدهند؛ افرادی که:
اضافه وزن دارند و بالای 45 سال سن دارند.
زیر 45 سال سن دارند و علاوه بر اضافه وزن، حالت های خطرناک دیگری نیز داشته باشند. مانند: فشار خون بالا، چربی خون بالا، سابقه خانوادگی دیابت، سابقه داشتن دیابت حاملگی.
افراد دارای قند خون طبیعی باید هر سه سال یک بار و افراد دارای پیش دیابت باید هر یک تا دو سال بعد از تشخیص آن آزمایش دیابت بدهند.
 

انواع آزمایش ها برای تشخیص دیابت

سه نوع آزمایش می توانند به پزشک در تشخیص پیش دیابت و دیابت کمک کنند:

آزمایش هموگلوبین   (HbA1C)
این آزمایش که میانگین قند خون در دو تا سه ماه گذشته را اندازه گیری می کند، می تواند به پزشک در تشخیص دیابت و پیش دیابت کمک کند انجام این آزمایش بسیار آسان است چون نیازی به ناشتا بودن ندارد. A1C بین 5.7 تا 6.4 درصد به این معناست که فرد پیش-دیابت دارد و شانس زیادی برای ابتلا به دیابت دارد. دیابت هنگامی تشخیص داده می شود که مقدار آن 6.5 درصد یا بیشتر باشد.

آزمایش قند خون ناشتا (FPG)
8 ساعت قبل از انجام این آزمایش بیمار نباید چیزی غیر از آب میل کند. برای انجام این آزمایش، پزشک از بیمار خون می گیرد. سپس پلاسمای خون (قسمت زرد رنگ خون) با دیگر مواد آمیخته می شود تا میزان گلوکز (قند) موجود در آن برحسب میلی گرم بر دسی لیتر اندازه گیری شود.
جدول زیر محدوده این آزمایش برای تشخیص پیش دیابت و دیابت را نشان می دهد و معنای هر یک را توضیح می دهد:

میزان قند خون	بیماری ای که تشخیص داده می شود	توضیحات
100 تا 125 میلی گرم بر دسی لیتر	پیش دیابت	میزان قند خون بیشتر از حد طبیعی است اما به حدی نرسیده که دیابت تشخیص داده شود. این بیماری خطر سکته و مبتلا شدن به بیماری های قلبی را افزایش می دهد
126 میلی گرم بر دسی لیتر یا بیشتر	دیابت نوع دو	افراد هنگامی به این بیماری مبتلا می شود که بدنشان انسولین کافی تولید نکند یا به انسولین مقاوم باشد و نتواند از انسولینی که تولید می کند به خوبی استفاده کند. در این بیماری نیز خطر سکته و بیماری های قلبی بالاست

آزمایش تحمل قند ورودی به بدن (OGTT)
این آزمایش کیفیت کار بدن در برخورد با میزان مشخصی از قند (گلوکز) را اندازه گیری میکند. 
برای انجام این آزمایش، پزشک از بیمار قبل و دو ساعت بعد از نوشیدن یک نوشیدنی حاوی قند اندازه گیری شده، خون می گیرد. سپس، پزشک می تواند قند موجود در خون بیمار را با هم مقایسه کند تا کیفیت کار بدن در گوارش قند بر حسب میلی گرم بر دسی لیتر مشخص شود. 
جدول زیر محدوده این آزمایش برای تشخیص پیش دیابت و دیابت را نشان می دهد و معنای هر یک را توضیح می دهد:

میزان قند خون	بیماری ای که تشخیص داده می شود	توضیحات
140 تا 199 میلی گرم بر دسی لیتر	پیش دیابت	میزان قند خون بیشتر از حد طبیعی است اما به حدی نرسیده که دیابت تشخیص داده شود. این بیماری خطر سکته و مبتلا شدن به بیماری های قلبی را افزایش می دهد
200 میلی گرم بر دسی لیتر یا بیشتر	دیابت نوع دو	افراد هنگامی به این بیماری مبتلا می شود که بدنشان انسولین کافی تولید نکند یا به انسولین مقاوم باشد و نتواند از انسولینی که تولید می کند به خوبی استفاده کند. در این بیماری نیز خطر سکته و بیماری های قلبی بالاست

 

آزمایش برای کنترل دیابت
پس از تشخیص قطعی دیابت نوع دو، بیمار می تواند از طریق مختلف قند خون خود را برای برآورد کردن کیفیت روند درمانی کنترل کند.

آزمایش هموگلوبین A1C
پزشک ممکن است به طور منظم انجام این آزمایش را برای بیمار تجویز کند. این آزمایش یک تصویر کلی از میانگین قند خون در دو تا سه ماه گذشته به پزشک ارائه می دهد. 

کنترل خانگی
دستگاه های کنترل کننده قند خون به بیماران کمک می کنند قند خون خون را اندازه گیری کنند. بهتر است قبل از استفاده از این دستگاه ها با یک پزشک مشورت شود. 

 پیشگیری و درمان دیابت
توصیه های زیر می تواند برای افرادی که سابقه خانوادگی داشتن دیابت دارند، یا مبتلا به دیابت یا پیش دیابت هستند، بسیار مفید باشد و از مبتلا شدن به دیابت پیشگیری کند و یا آن را به تعویق بیاندازد و پیشرفت آن را کاهش دهد.
تحقیقات زیادی نشان داده که ایجاد تغییرات در سبک زندگی مانند، کاهش وزن، خوردن غذای سالم و افزایش فعالیت بدنی می تواند به طرز خارق العاده ای پیشرفت دیابت نوع دو را کاهش دهد و حتی دیابت نوع یک را نیز کنترل کند. این تغییرات می توانند به کاهش دیگر عوامل خطرزا همانند فشار و چربی خون بالا کمک کنند و در روند درمان افراد دیابتی تاثیر مثبتی داشته باشند.
در بیشتر موارد، تغییر سبک زندگی باید با مصرف دارو همراه باشد تا قند، چربی و فشار خون کنترل شود. رژیم غدایی مناسب نیز میتواند از سکته و حمله قلبی جلوگیری کند. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-symptoms,-prevention-and-treatment-of-diabetes

اثر بخشی امید درمانی بر بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه:

 اﻣﯿﺪ ﻋﻨﺼﺮ ﺿﺮوری در زﻧﺪﮔﯽ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی ﻣﺰﻣﻦ از ﺟﻤﻠﻪ دﯾﺎﺑﺖ اﺳﺖ .دیابت که یک اختلال ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﮏ ﭘﯿﭽﯿﺪه در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ اﺧﺘﻼل ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺳﻠﻮلﻫﺎی ﺑﺘﺎی ﭘﺎﻧﮑﺮاس و درﺟﺎت ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻧﺴﻮﻟﯿﻦ است ﺑﻪﻋﻨﻮان اﭘﯿﺪﻣﯽ ﺧﺎﻣﻮش ﻗﺮن ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻨﺎﺧته شده و تاریخچه ای به قدمت بشر دارد یکی از انواع دیابت دیابت نوع دو است.

از راهﻫﺎی اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺧﯿﺮاً ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ است اﺳﺘﻔﺎده از ﺷﻌﺮ اﺳﺖ .بسیاری از درمانگران سعی در ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﻌﺮ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﺑﺰار ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ، ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ و ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮای ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ اﻧﻮاع ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎ داﺷﺘﻪاﻧﺪ. 
 اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ اﺷﻌﺎر ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﯾﺖ ﻣﺒﺎﺣﺜﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻣﯿﺪ و ﻣﺜﺒﺖﻧﮕﺮی اﺳﺘﻔﺎدهﺷﺪه اﺳﺖ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب  را ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮان در ﺷﺨﺼﯿﺖ اﻣﯿﺪوار ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد. رﺷﺘﻪ ﻃﻼﯾﯽ اﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﻧﺎﮔﺴﺴﺘﻨﯽ ﺑﺎ ﺗﺎروﭘﻮد اﺷﻌﺎر ﻣﻮﻟﻮی ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺧﻮرده اﺳﺖ. داﺳﺘﺎنﻫﺎی ﻣﺜﻨﻮی ﺳﺮﺷﺎر از اﻣﯿﺪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔت اﻣﯿﺪ اﻣﺮی ﺟﻮﻫﺮی و اﺻﯿﻞ ﺑﻪ ﺷﻤﺎرﻣﯽرود ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎد روﺣﯽ ﺑﺸﺮ ﺑﺮ اﻣﯿﺪ ﺳﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺧﻮش ﺑﯿﻨﯽ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو اﺳﺖ. از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ اﻣﯿﺪ و ﺧﻮش ﺑﯿﻨﯽ ؛ ﻫﺮ دو ﺑﻪ آﯾﻨﺪه  ﻧﻈﺮ دارﻧﺪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﯿﻪ اﺳﺖ، رﺷﺪ ﻓﺰاﯾﻨﺪه ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت در ﻣﻮرد اﻣﯿﺪ و ﺧﻮﺷﺒﯿﻨﯽ در دﻫﻪ اﺧﯿﺮ ﺑﺎ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪن رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﻣﺜﺒﺖﮔﺮا اﯾﺠﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ. اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻧﺪﮐﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ اﻣﯿﺪ و ﺧﻮشﺑﯿﻨﯽ در ﺑﯿﻤﺎرﯾﻬﺎی ﻣﺰﻣﻦ دﯾﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ.
خودکارآمدی، ﺑﺎور ﻓﺮد ﺑﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮای دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در اﻧﺠﺎم وﻇﺎﯾﻒ ﻣﻌﯿﻦ اﺳﺖ و اﻣﯿﺪ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺮ ﺿﻌﻒﻫﺎ ﺑﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽﻫﺎ و اﻫﺪاف ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺗﺎﮐﯿﺪ دارد. ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰان و ﻣﺠﺮﯾﺎن ﺳﻼﻣﺖ ﮐﺸﻮر، اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ را دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﻨﺪ ﺗﺎ از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺘﻮان ﻣﺮاﮐﺰ درﻣﺎﻧﯽ اﺛﺮﮔﺬارﺗﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻞ درزﻣﯿﻨﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ. ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽﺷﻮد ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻣﺮاﮐﺰ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ و درﻣﺎﻧﯽ، ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو را ﺟﻬﺖ درﯾﺎﻓﺖ ﺟﻠﺴﺎت اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﮔﺮوﻫﯽ و ﯾﺎ ﻓﺮدی ﺑﻪ ﻣﺮاﮐﺰ روان درﻣﺎﻧﯽ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ و  ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ در ﺑﻬﺒﻮدی و ارﺗﻘﺎی ﺳﻼﻣﺖ آنﻫﺎ ﮔﺎم ﺑﺮدارﻧﺪ.
بحث و نتیجه گیری: اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو را اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽدﻫﺪ.   
اﻣﯿﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﺜﺒﺘﯽ ﺑﺮ اﻣﯿﺪ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ دﯾﺎﺑﺖ ﻧﻮع دو دارد.

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام 

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-the-effectiveness-of-hope-therapy-on-patients-with-type-1-diabetes

داروی جدید دیابت

حتی اگر می توانید دیابت خود را فقط با خوردن خوب و فعال بودن مدیریت کنید ، ممکن است روزی به دارو احتیاج داشته باشید.
ما از دهه 1920 که اولین بار از انسولین برای معالجه بیماری دیابت استفاده شد ، بسیار فاصله گرفته ایم. قرص جادویی هنوز وجود ندارد که تز آن برای درمان کامل و قطعی دیابت استفاده نماییم ، اما شما گزینه های بیشتری از گذشته دارید تا بتوانید قند خون خود را کنترل کنید. جدیدا رویه پروژه های بسیار ارزشمندی کار می شود تا به درمان دیابت رسید ام هم اکنونباید دنبال راهکار های درست گشت.
 

کلیه های شما قند اضافی را بیرون می کشد
بیشتر داروهای دیابت نوع 2 با کمک به بدن شما در ساخت انسولین یا استفاده بهتر از آن کار می کنند. برخی داروهای جدید متفاوت هستند زیرا هیچ ارتباطی با انسولین ندارند.
کلیه های شما سعی می کنند گلوکز ، نوعی قندی که سلول های شما برای انرژی از آن استفاده می کنند را از پوست مایع خارج می کند. پروتئین هایی به نام انتقال دهنده های گلوکز سدیم (SGLTs  ) به کلیه های شما کمک می کنند تا به جای پوست خود ، گلوکز را در خون خود نگه دارند.
اما در مورد دیابت نوع 2 ، اگر سطح قند خون شما در حال افزایش است ، نیازی به قند خون ندارید. قرص های شناخته شده به عنوان مهار کننده های SGLT2 یکی از این پروتئین ها را خاموش می کنند تا در عوض آن را بیرون بیاورید.
جان بوز ،دکتر ، مدیر مرکز مراقبت از دیابت در دانشگاه کارولینای شمالی در چاپل هیل می گوید: این داروها فواید دیگری دارند. وی افزود: "شما کالری خود را از طریق ادرار از دست می دهید ، بنابراین کاهش وزن وجود دارد - معمولاً در 5 تا 12 ماه 5 تا 10 پوند."
هنگام مصرف آنها ، کمی نمک از دست می دهید ، که می تواند به فشار خون شما کمک کند.
او می گوید این داروها کامل نیستند. "نکته منفی این است که ، زیرا در مناطق اطراف شما قند وجود دارد ، زنان خطر بیشتری از ابتلا به عفونت های مخمر دارند ، و مردان می توانند از عفونت های پوست ختنه گاه جلوگیری کنند."
دکتر بوسه  برای جلوگیری از خطر کمبود آب بدن ، می گوید افراد مسن مبتلا به بیماری کلیوی و افرادی که داروهای دیورتیک مصرف می کنند ، قرص هایی که باعث می شوند آب اضافی از شما بیرون بیایند ، نباید از مهار کننده های SGLT2 استفاده کنند.

نکته منفی دیگر در استفاده از مهار کننده های SGLT2 این است که شما می توانید خطر ابتلا به کتواسیدوز را داشته باشید ، شرایطی که بدن شما اسیدهای خون زیادی تولید می کند. اگر این اتفاق بیفتد ممکن است نیاز به بستری داشته باشید.
بعلاوه ، کاناگلیفلوزین منجر به کاهش تراکم استخوان در بعضی از بیماران شده و شما را در معرض خطر شکستگی استخوان قرار می دهد.

انسولین
تنها انسولین استنشاقی موجود در بازار ، افرازاست. که بسیار سریع عمل می کند ، بنابراین شما آن را فقط در وعده های غذایی مصرف می کنید. این دستگاه در کارتریج های 4 واحدی و 8 واحدی عرضه می شود که شما مانند وسایلی که افراد مبتلا به آسم از آن استفاده می کنند، در یک وسیله  کوچک قرار می گیرید. افراد مبتلا به آسم ، COPD یا افرادی که سیگار می کشند نباید از این دارو استفاده کنند.

Zach Weber ، استادیار کلینیک داروسازی در کالج دارویی Purdue می گوید: "من فکر می کنم که افرازنقش بالقوه ای دارد اما نقش کمی در افراد مبتلا به نوع 2 به دلیل نیاز به دوز دارد." "اگر برای دوز خود مجبور باشید 20 ، 30 یا 40 واحد مصرف کنید ، می تواند غیر عملی باشد." این می تواند به معنای استفاده از 10 کارتریج برای یک دوز واحد باشد.
وی می افزاید: "برای افرادی که به اثرات انسولین حساس تر هستند ، جایی که 1 یا 2 واحد باعث تغییر شما می شود ، نگرانی من این است که کمترین دوز 4 واحد است." اگر انسولین بیش از حد مورد نیاز خود مصرف کنید ، می توانید قند خون خود را بیش از حد کاهش داده و باعث هیپوگلیسمی شوید.

دکتر بوز می گوید ، برای افرادی که کنترل انسولین دیابتی با انسولین نگهدارنده طولانی تر ندارند ، این یک گزینه است ، اگرچه او این را بیشتر از آخرین راه حل قلمداد می کند. "اما همه چیز درمورد تصمیمات بیمار است. اگر بیمار فکر کند معنی دار است یا به نظر می رسد مفید باشد ، من از آن حمایت می کنم."

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-new-diabetes-medicine

درمان جدید یائسگی

در عصر جدید بسیاری از بیماری های سخت و یا حتی لاعلاج مورد تحقیق قرار گرفته و بسیاری از آن ها قابل درمان شده است. با پیشرفت علم امکان باروری بسیاری از زوج های نا بارور امکان پذیر شد و تعداد چشمگیری از زوج های جوان صاحب نوزاد سالم شدند. اما در سوی دیگر مشکلی به چشم می خورد که زنان زیادی را نگران خود کرده است. نا باروری در حدود سنی 45 سالگی در زنان که به یائسگی معروف است.

اما آیا می توان از ابتلا به یائسگی جلوگیری کرد؟ 
 اخیرا یک روش پزشکی که با هدف فراهم کردن تعویق یائسگی در زنان تا 20 سال ، توسط متخصصان IVF در انگلیس آغاز شده است.
پزشکان ادعا می کنند که این عمل می تواند هزاران زن را که مشکلات جدی ناشی از یائسگی دارند ، از جمله بیماری های قلبی و پوکی استخوان می توانند سود ببرند.
اما متخصصان معتقدند که همین رویه با تأخیر در بروز علائم شایع تر یائسگی که شامل خلق و خوی کم ، اضطراب و مشکل در خواب ، گرگرفتگی ، گرسنگی در شب می تواند زندگی میلیون ها زن دیگر را نیز بهبود بخشد.
این فرایند درمانی که بین 7000 تا 11000 پوند هزینه دارد ، از طریق ProFam ، یک شرکت مستقر در بیرمنگام که توسط سیمون فیشل ، پزشک IVF و رئیس گروه باروری مراقبت از انگلستان تأسیس شده است اعمال می شود و تمامی خدمات به زنان تا 40 سالگی ارائه می شود. همکاری با سایر متخصصان مطرح بریتانیا باعث شده است که این مرکز یکی از برجسته ترین مراکز درمانی یائسگی شناخته شود.
پروفسور فیشل به گاردین گفت: "این راهکار درمانی پتانسیل دارد که برای هر زنی که ممکن است بخواهد به هر دلیلی یائسگی را به تأخیر بیاندازد ، فواید زیادی داشته باشد و حتی باعث بهبود کیفیت زندگی او شود."

روش درمانی 
نه زن تاکنون این روش را برای برداشتن و انجماد بافت تخمدان خود با هدف تأخیر در یائسگی در سنین بالا انجام داده اند. پزشکان برای برداشتن یک قطعه کوچک از بافت تخمدان از عمل جراحی (سوراخ کردن) استفاده می کنند که سپس برای حفظ آن برش خورده و منجمد می شوند.
هنگامی که زنان وارد یائسگی می شوند، بافت یخ زده را می توان ذوب کرد و به بدن پیوند زد. برای بازگرداندن افت سطح هورمون ، پزشکان به طور معمول قسمتی را انتخاب می کنند که خون کافی مانند زیر بغل دارد. در صورت زنده ماندن بافت تخمدان در روند کار ، باید هورمونهای جنسی کاهش یافته زن را بازگرداند و یائسگی را متوقف کنند.
"یوسری عفیفی" رئیس پزشکی این شرکت به ساندی تایمز گفت: "این نخستین پروژه در جهان است که به طور سالم حفظ بافت تخمدان زنان سالم را به تأخیر می اندازد یائسگی را به تأخیر می اندازد."
پزشکان قبلاً از یک روش مشابه برای محافظت از باروری دختران و زنانی که قصد درمان سرطان را دارند استفاده می کنند. قبل از شروع درمان ضد سرطان ، پزشکان مقداری بافت تخمدان را برداشته و آن را منجمد می کنند. در صورت تمایل زن در آینده فرزندان ، بافت آن جدا شده و در مجاورت لوله های فالوپ مجدداً کاشته می شود و تخم های بالغی را که توسط بافت آزاد می شوند ، دوباره کاشت می کنند.
اینکه چه میزان روش جدید یائسگی را به تاخیر می اندازد بستگی به سن برداشت و نحوه برداشتن بافت دارد. بافت گرفته شده از یک جوان 25 ساله ممکن است یائسگی را به مدت 20 سال به تعویق بیندازد ، در حالی که این گرفته شده از یک فرد 40 ساله فقط ممکن است شروع آن به مدت 5 سال به تعویق بیفتد.
فیشل خاطرنشان کرد: امروزه زنان جوان باید انتظار داشته باشند 30 تا 40 سال را در مرحله یائسگی بگذرانند و در حالی که بسیاری از آنها از (جایگزینی هورمون درمانی) بهره مند می شوند ، این روش در تعداد انگشت شماری جواب نمی دهد و البته باعث شدت بخش شدن فرایند یائسگی نیز می شوند.
علاوه بر به تعویق انداختن یائسگی ، پزشکان معتقدند که این روش می تواند با کاهش هزینه های درمان یائسگی و مشکلات جدی تر ، مانند شرایط قلب و پوکی استخوان ، مقدار قابل توجهی از پول را برای NHS پس انداز کند.
 در نتیجه می توان گفت این نوع راهکار درمانی بسیاری از مشکلات باروی و هزاران مشکل ناشی از یائسگی را به تعویق انداخت وباعث می شود سالیان سال در آرامش زندگی کنید.

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-new-menopause-treatment

پیشگیری از آنفولانزا

با آمدن فصل پاییز و دیدن انسان‌هایی دستمال به دست که از قضا نوک بینی‌شان قرمز شده و جانی برای راه رفتن ندارند تازه یادمان می‌اندازد که فصل سرما با کسی شوخی ندارد و باید مراقب باشیم تا سرما نخوریم. اما سرما خوردن داریم تا سرما خوردن و نمی‌توان تقصیرها را بر گردن کاهش دما انداخت. متهم اصلی مبتلا شدن به آنفولانزا ویروس‌ها هستند. آنفولانزا را می‌توان نوعی سرماخوردگی به حساب آورد که یک سر و گردن از آن پُر زورتر و حتی خطرناک‌تر است. شیوع آنفلوانزا در زمستان به نقطه اوج خود می‌رسد. بنابراین در این قسمت از مقاله پزشکی مدیکستو به سراغ آنفلوانزا می‌رویم.

"اگر هنوز مبتلا نشده اید لطفا مطالب زیر رو با دقت بخونید و به دیگرون انتقال بدید"

چرا دچار آنفلوانزا می‌شویم؟
 در باور بسیاری از ما زمانی که خیس می‌شویم یا سردمان می‌شود، دچار سرماخوردگی می‌شویم. اما در حقیقت این‌ها عامل‌هایی هستند که بدن را در مقابل ویروس‌ها ضعیف می‌کنند. علت‌های زیادی می‌توانند باعث ضعیف شدن بدنمان در مقابل بیماری‌ها شوند. مثلا:
•    تماس فیزیکی با بیمار
•    زندگی در محیط‌هایی مثل خوابگاه، زندان یا پادگان
•    سالمندی
•    بیماری‌هایی که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کنند
•    رعایت نکردن نکته‌های بهداشتی
•    سیگار کشیدن
•    استرس و افسردگی
•    خستگی طولانی مدت جسمی
•    مصرف برخی داروها
•    حساسیت‌های فصلی یا آلرژی‌های طولانی مدت

مهمترین علائم ویروس آنفولانزا
در صورت مشاهده این علائم هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید:
-    سرفه خشک
-    عطسه
-    گلودرد
-    آبریزش بینی
-    احساس کوفتگی و بی حالی
-    تب و لرز
-    اسهال و استفراغ
-    سردرد
-    کاهش اشتها
-    درد عضلانی
موارد فوق از جمله مهمترین نشانه های آنفولانزا بوده که شباهت بسیار زیادی با سرماخوردگی دارد.
 

سرماخوردگی را با آنفولانزا اشتباه نگیرید
یکی از باورهای کاملا غلط درباره ویروس آنفولانزا، نسبت دادن آن به بیماری سرماخوردگی است. این تصور اشتباه می تواند درمان بیماری شما را با مشکل مواجه کرده و حتی خطرساز نیز شود. البته این موضوع برای گروه های در معرض خطر، بحرانی تر است. اگر چه هر دو این بیماری ها ویروسی هستند؛ اما علائم بیماری آنفولانزا شدیدتر بوده و دوره درمان آن نیز طولانی تر خواهد بود. طول بیماری آنفولانزا می تواند تا 2 هفته نیز ادامه داشته باشد. در سرماخوردگی شما کمتر با کوفتگی و درد بدن و تب شدید مواجه خواهید شد. این علائم تشدید شده بیشتر در آنفولانزا دیده می شود. میزان شیوع آنفولانزا بیش از سرماخوردگی بوده و از راه تنفس و دست دادن امکان انتقال آن وجود دارد.
 

راهکارهای کنترل و پیشگیری از ویروس آنفولانزا
اگر در حال حاضر به ویروس آنفولانزا مبتلا شده اید یا در غیر این صورت در سلامت کامل به سر می برید، بهتر است به توصیه های زیر عمل کرده تا این ویروس را کنترل کرده و از ابتلا به این بیماری و شیوع بیشتر آن پیشگیری کنید:
-    از دست دادن و روبوسی با افراد بیمار اجتناب کنید و فاصله خود را حدالامکان با فرد بیمار رعایت کنید.
-    تا جایی که امکان دارد از ورود به مکان های شلوغ و بسته اجتناب کنید.
-    در روز های سرد سال و در شرایط آب و هوای آلوده و یا هنگامی که در مکان های شلوغ قرار می گیرید، بهتر است از ماسک و دستکش استفاده کنید.
-    اگر به آنفولانزا دچار شده اید، بهتر است چند روزی را به استراحت پرداخته و از مراجعه به محل کار یا مدرسه و ... خودداری کنید. با این کار از شیوع این بیماری نیز جلوگیری کرده اید.
-    از مصرف داروهای سرماخوردگی و آنتی بیوتیک ها بدون تجویز پزشک و به صورت خودسر جدا خودداری کنید. استفاده خودسر از آنتی بیوتیک علاوه بر این که نمی تواند برای درمان بیماری شما موثر واقع شود، می تواند در طولانی مدت بدن شما را نسبت به آنتی بیوتیک ها مقاوم کند و این موضوع در آینده می تواند مشکلات بسیاری را پدید آورد.
-    در هنگام عطسه یا سرفه جلوی بینی و دهان خود را بگیرید و از انتشار ویروس جلوگیری کنید.
-    دست های خود را مرتب با آب و صابون بشویید و بهداشت فردی تان را نیز رعایت کنید.
-    در صورت مشاهده علائم آنفولانزا هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.
 

درمان ویروس آنفولانزا
معمولا مدت زمان درمان ویروس آنفولانزا نسبت به سرماخوردگی طولانی تر است. البته اگر هر چه سریع تر و در روزهای آغازین مشاهده علائم بیماری به پزشک مراجعه کنید و توصیه های وی را جدی بگیرید، سرعت بهبودی شما سریع تر خواهد بود. برای درمان آنفولانزا مهمترین نکته استراحت کافی است. سعی کنید به میزان کافی استراحت کرده و مایعات بیشتری بنوشید. شما برای درمان این بیماری می توانید به یک پزشک عمومی نیز مراجعه کنید. تزریق واکسن آنفولانزا برای گروه های در معرض خطر با تجویز پزشک می تواند از ابتلا فرد به آنفولانزا جلوگیری کرده و یا شدت بیماری را کاهش دهد. متاسفانه بسیاری از افراد آنفولانزا را جدی نگرفته و تصور می کنند، آنفولانزا یک بیماری عفونی و ویروسی خفیف است و نیاز به درمان ندارد. این باور کاملا غلط است و متاسفانه در طول سال و به ویژه در فصول سرد سال با شیوع ویروس های جدید آنفولانزا، عده ای از بیماران جان خود را بر اثر این بیماری به ظاهر ساده از دست می دهند.
 

تغذیه در دوران آنفولانزا از اهمیت بسزایی برخوردار است. هر چند که خوردن هیچ ماده غذایی نمی تواند حال شما را به صورت آنی خوب کند، اما استفاده از برخی مواد غذایی در زمانی که به آنفولانزا دچار می شوید، می تواند کمک موثری روند بهبودی شما بکند. مخصوصا خوردن مواد غذایی مغزی و مناسب می تواند روند بهبودی شما را تسریع ببخشد. البته در این دوران باید برخی پرهیزهای غذایی را نیز جدی بگیرید و از خوردن برخی مواد غذایی در زمانی که به آنفولانزا مبتلا هستید، اجتناب کنید. شما پس از مراجعه به پزشک می توانید دستور یک رژیم غذایی ساده در دوران ابتلا به آنفولانزا را از وی بگیرید. در ادامه بیشتر درباره بایدها و نبایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا صحبت خواهیم کرد.
 

بایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا
یکی از بایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا، خوردن مایعات فراوان و غذاهای آبکی است. اگر به دنبال یک غذای مناسب برای وعده های غذایی تان هستید، خوردن انواع سوپ می تواند به روند بهبودی شما کمک کرده و آب از دست رفته بدن را جبران کند. همچنین خوردن میوه هایی که حاوی میزان زیادی ویتامین سی هستند، برای بهبودی شما موثر بوده و بسیار توصیه می شود. اگر در دوران ابتلا آنفولانزا حالت تهوع نیز دارید، خوردن زنجبیل می تواند به شما کمک کند. همچنین می توانید آب سبزیجات تازه را نیز امتحان کنید. اما توجه داشته باشید که در مصرف تمام این مواد غذایی زیاده روی نکنید. علاوه بر این ها خوردن آب داغ به همراه عسل می تواند به بهبود گلودرد و گرفتگی صدا نیز کمک کند.
 

نبایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا
برای کنترل تغذیه در دوران آنفولانزا نبایدهایی نیز وجود دارد. بهتر است در رژیم غذایی خود پرهیز از خوردن برخی مواد غذایی را نیز بگنجانید. همانطور که می دانید خوردن مواد غذایی سرخ کردنی و چرب در این دوران به هیچ وجه توصیه نمی شود و سعی کنید تا حد امکان کمتر از این قبیل مواد غذایی استفاده کنید. همچنین خوردن شیرینی جات و مواد غذایی که حاوی کربوهیدرات های تصفیه شده هستند، بدن شما را در برابر بیماری ضعیف کرده و توصیه می شود در این دوران از خوردن انواع شیرینی جات اجتناب کنید. علاوه بر این خوردن نوشیدنی های کافئین دار نیز جز نبایدها و پرهیزهای غذایی است که بهتر است به آن توجه داشته باشید. معمولا نوشیدنی هایی نظیر چای باعث دفع بیشتر آب از بدن می شوند. در هنگام سرماخوردگی یا آنفولانزا بدن به میزان زیادی آب را از طریق عطسه و آبریزش بینی از دست می دهد و خوردن مواد غذایی که بیشتر باعث تحلیل آب بدن شما شود، چندان توصیه نمی شود.
 

بهترین میوه ها برای بهبود آنفولانزا
میوه ها منابع غنی آنتی اکسیدان هستند که برای سلامتی و بهبود بیماری شما بسیار مفید می باشند. لذا توصیه می کنیم، میوه ها و سبزیجات را در رژیم غذایی خود جای دهید. از جمله میوه هایی که خواص بسیار زیادی داشته و به هنگام سرماخوردگی و آنفولانزا می تواند موثر باشد، پرتقال است. پرتقال سرشار از آنتی اکسیدان و ویتامین سی است. البته شما می توانید از آب پرتقال هم استفاده کنید. فراموش نکنید مصرف مایعات در دوران ابتلا به آنفولانزا برای بهبودی شما بسیار موثر است. سیب نیز دیگر میوه ای است که در این شرایط بسیار توصیه می شود. علاوه بر این ها استفاده از میوه هایی همچون موز، گریپ فروت و زغال اخته نیز پیشنهاد می شود. اما توجه داشته باشید که بیش از اندازه این مواد را مصرف نکنید. میوه ها فیبر فراوانی داشته و مصرف بیش از اندازه آن ها در دوران بیماری می تواند اشتهای شما برای خوردن وعده های کامل غذایی را کاهش دهد که این موضوع اصلا خوب نیست.

 

جان کلام ما
با وجود تغییر مداوم ویروس سرماخوردگی و آنفلوانزا، بهترین کار برای جلوگیری از ابتلا به این دست از بیماری‌ها پیشگیری است. فرد باید با تقویت سیستم ایمنی بدن، چکاپ سالانه، تغذیه مناسب و رعایت بهداشت می‌تواند بدن خود را از ابتلا به بیمارهای واگیردار در امان نگاه دارد. پس یک بدن قوی به هنگام ابتلا به ویروس‌های مختلف سریع‌تر می‌تواند به بهبودی کامل برسد. بنابراین همیشه یادتان باشد که پیشگیری مهم‌ترین عامل جهت مقابله با گسترش این دست از بیماری‌ها خواهد بود.

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنید این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-flu

شش بیماری شایع در زنان

امروز قصد داریم تا کمی دقیق تر درباره انواع بیماری های زنان صحبت کنیم. زنان همواره در معرض بیماری های مختلفی قرار دارند و خوب از آن جایی که این قشر حساس، نیمی از جامعه ما را تشکیل می دهند، پرداختن به موضوع بیماری های اختصاصی زنان امری مهم و ضروری می باشد. لذا امروز قصد داریم تا شما را به طور مختصر با چند نمونه از بیماری های شایع در بین زنان آشنا کنیم. 

سرطان سینه
سرطان سینه، از جمله بیماری های زنان است که بسیار شایع بوده و قشر زیادی از جامعه زنان را به خود درگیر کرده است. بروز این سرطان در سنین میانسالی به بعد بیشتر دیده می شود. البته به طور کلی زنان برای تشخیص بیماری های زنان و از جمله تشخیص سرطان سینه باید کاملا حساس بوده و معاینات دوره ای پزشکی را فراموش نکنند. اگر سرطان سینه در مراحل ابتدایی تشخیص و درمان شود، امکان بازگشت بیماری کمتر خواهد بود. مهمترین علائم سرطان سینه در زنان شامل کاهش وزن بی دلیل، تغییرات ظاهری در پوست اطراف سینه، وجود هر گونه تورم و گره و غده در بافت سینه، خونریزی غیر طبیعی و بی دلیل، وجود هر گونه فرورفتگی یا برآمدگی، خستگی مداوم، درد در سینه ها، ترشحات غیر طبیعی و ... می باشند.
 
سرطان رحم
سرطان رحم یا آندومتر یکی دیگر از بیماری های زنان است که در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان دیر هنگام می تواند به یک بیماری بدخیم و خطرناک تبدیل شود. اغلب سرطان ها معمولا در سنین میانسالی تا کهنسالی خود را نشان می دهند. سرطان رحم نیز بیشتر در این دست از افراد دیده می شود. از جمله نشانه های سرطان رحم می توان به خونریزی های شدید پس از دوران یائسگی، درد در لگن، ترشحات غیر طبیعی واژن به صورت آبکی یا خونی، خونریزی بین دوره های پریودی و ... اشاره کرد. 
 

فیبروم رحم
فیبروم رحم از جمله بیماری های زنان است که هیچ گونه خطری برای فرد نداشته و غیر سرطانی اند. فیبروم رحمی در واقع توده های خوش خیمی هستند که در هر جای رحم می توانند رشد کنند و سایز متفاوتی نیز دارند. فیبروم ها می توانند باعث بروز دردهای شدید در فرد شوند. مهمترین علائم شایع این بیماری شامل کمر درد، پا درد، بزرگ شدن و تورم شکم، خونریزی بین دوره های پریودی، خونریزی شدید در دوران قاعدگی، درد در حین رابطه جنسی و درد لگن می باشد. علل مختلفی برای بروز این بیماری وجود دارد. اما معمولا تغییرات هورمونی، بارداری و سابقه ژنتیکی مهمترین علل ایجاد و بزرگ شدن فیبروم ها هستند. 
 

عفونت دستگاه تناسلی
از جمله شایع ترین بیماری های زنان که تقریبا اکثر خانم ها حداقل یک بار با آن مواجه می شوند، عفونت دستگاه تناسلی و عفونت های اداری است. عفونت های دستگاه تناسلی زنان، بسیار متنوع هستند. مهمترین انواع عفونت دستگاه تناسلی شامل عفونت قارچی، عفونت باکتریال، تریکومونا، تبخال تناسلی، زگیل تناسل، کیست بارتولن، لکه های تناسلی و ... می باشند. اصلی ترین نشانه بروز عفونت در یک فرد احساس خارش و سوزش شدید در ناحیه دستگاه تناسلی و واژن است. از دیگر علائم عفونت دستگاه تناسلی زنان می توان به بوی بد ترشحات، ترشحات سفید پنیری شکل، التهاب و قرمزی پوست، درد شدید در هنگام رابطه جنسی، لکه بینی و ... اشاره نمود. بنابراین در صورت مشاهده هر یک از این علائم بهتر است، در اسرع وقت به یک پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه نموده و این مساله را جدی بگیرید. 
 

پولیپ های رحمی
یکی دیگر از بیماری های زنان که اغلب افراد آن را با فیبروئید اشتباه می گیرند، پولیپ رحمی است. پولیپ های رحمی در واقع توده های مخاطی هستند که توسط یک پایه به دیواره رحم می چسبند. سایز آن ها متفاوت بوده و می تواند از یک دانه ماش تا اندازه یک گردو متغیر باشند. اغلب پولیپ های رحمی خوش خیم و غیر سرطانی اند. البته در اندک مواردی ممکن است این توده های خوش خیم به سرطان نیز تبدیل شوند. اما ذکر این نکته حائز اهمیت است که اغلب افراد پولیپ رحمی را با فیبروئید اشتباه می گیرند. حال باید ببینیم تفاوت این دو بیماری زنان در چیست؟ مهمترین تفاوت پولیپ رحمی و فیبروئید در ماهیت و جنس آن هاست. فیبروئید ها از بافت های عضلانی ساخته می شوند. اما این در حالی است که پولیپ های رحمی در واقع توده های چسبنده ای هستند که از مخاط های داخل رحم تشکیل می شوند. 
 

زگیل تناسلی
زگیل تناسلی یک بیماری مقاربتی و آمیزشی است که از طریق تماس مستقیم پوست فرد آلوده به فرد سالم منتقل می شود. پس از انتقال این بیماری، زائده هایی در اطراف ناحیه تناسلی رشد می کنند. البته این بیماری اختصاص به زنان ندارد و در بین مردان نیز دیده شده است. از جمله نشانه های زگیل تناسلی می توان به زائده های برجسته، همرنگ پوست و سفت اشاره کرد در نواحی ناحیه تناسلی و مقعد دیده می شوند. احساس خارش و سوزش، وجود رطوبت و ... نیز از دیگر نشانه های این بیماری می باشند.

لطفا نظر خود را درباره این پُست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-six-common-diseases-in-women

چگونه از چنگال وسواس نجات پیدا کنیم

دوستان عزیز و همراهان همیشگی پادکست پزشکی مدیکستو سلام گرم ما را پذیرا باشید. در این قسمت به سراغ موضوعی می‌رویم که شاید عده زیادی هر روز با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و آن «وسواس » است. 

وسواس چیست؟

 اگر بخواهیم وسواس را به صورت علمی تعریف کنیم می‌گوییم: «وسواس، حالتی است که در آن، انتقال دهنده‌های عصبی یک فرد دچار اختلال شده‌اند.» در طولانی مدت، وسواس می‌تواند تمام زندگی شخص را در برگیرد و حتی در انجام کارهای روزانه او اختلال ایجاد کند. در واقع این جریان به خاطر بروز اشکال‌های ساختاری در شیمی مغز روی می‌دهد. به همین علت، اولین برخورد با وسواس، دارو درمانی است.
در بیشتر وقت‌ها وسواس، ترس از آسیب رساندن به خود یا به دیگران است. مثلا فرد فکر می‌کند نگاه معنادار جنسی به کسی دارد یا می‌ترسد که یک نفر را به قتل برساند یا حتی او را به قتل برسانند! در حقیقت، هر چیزی که آزار دهنده باشد، عملکرد روزانه فرد را مختل کند و شخص از غیر واقعی بودن این فکر آگاهی داشته باشد وسواس نامیده می‌شود که نیاز به مداخله پزشک و درمان دارد.

آیا من وسواس دارم؟ 

یادتان باشد، هر تفکر تکراری وسواس نیست. این‌که شما علاقه داشته باشید تا خانه‌تان از تمیزی برق بزند یا هر روز به حمام بروید، به معنی وسواس داشتن نیست. در واقع اگر این موضوع در حدی نباشد که شما و خانواده‌تان را آزار دهد و موجب مختل شدن زندگی‌تان نشود، مشکلی ندارند. اما اگر فکر تکرار شونده‌ای دارید که باعث حساس شدن شما شده می‌توانید با مراجعه به روانشناس آن‌ها را کنترل کنید.

اشکال مختلف وسواس 

در حقیقت، وسواس به سه قسمت وسواس فکری، وسواس عملی و وسواس فکری_عملی تقسیم می‌شود که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.
وسواس فکری
وسواس فکری به صورت فکرها، تصویرها یا خواسته‌هایی ظاهر می‌شود که به صورت همیشگی همراه فرد است و شخص در صورت مقاومت کردن در برابر آن‌ها دچار استرس و سرگردانی می‌شود.
فردی که دچار این نوع از وسواس شده است، مجبور است برای آرام نگه داشتن خودش مطابق آن فکرها یا خواسته‌ها عمل کند. عمل کردن به خواسته‌هایی همچون در تقارن قرار دادن همه چیز یا پرهیز از لمس کردن اشیا به خاطر ترس از آلوده شدن می‌تواند در طولانی مدت بسیار خسته کننده باشد.
وسواس عملی
این نوع وسواس هم در نهایت منجر به تکرار رفتارهای غیر منطقی و عذاب آور می‌شود. در وسواس عملی، فرد کارهایی را برای جلوگیری از روی دادن یک اتفاق ناخوشایند به صورت مرتب انجام می‌دهد که در بیشتر وقت‌ها این اتفاق هرگز رخ نمی‌دهد. مثلا شست و شوی دست‌ها تا زمانی که پوست دست کنده شود یا خارج نشدن از خانه به خاطر ترس از کشتن کسی به هنگام رانندگی نمونه‌هایی از وسواس عملی هستند. 
وسواس فکری_عملی
این نوع وسواس هر دو توضیح وسواس فکری و عملی را شامل می‌شود. 

چگونه از شر وسواس خلاص شویم؟

راهکار اول برای رهایی از وسواس مراجعه به پزشک و دارو درمانی است. در ادامه راهکارهایی را ارائه خواهیم کرد که بعد از دارو درمانی و مشورت با پزشک متخصص می‌توانید از آنها برای تسریع روند درمان خود بهره ببرید. 
به روانشناس مراجعه کنید
مراجعه به روانشناس یک راهکار بسیار عالی بعد از دریافت دارو درمانی است. پیدا کردن علت‌های اصلی به وجود آمدن وسواس و همین‌طور انجام تمرین‌هایی که پزشک، متناسب با نوع و درجه وسواس به او می‌دهد کمک زیادی به بهبود فرد و نرمال نگه داشتن وضعیت شخص می‌کند. 
مشاهده و تفکیک فکرها
برای مشاهده کردن افکار لازم است شناخت عمیق‌تری نسبت به خود پیدا کنیم؛ شناختی فراتر از دانستن اسم و فامیل یا وزن و قد. به عنوان مثال دانستن اینکه در چه موقع از روز وسواس ما شدت می‌گیرد یا چه حرف و حرکتی موجب تحریک وسواس ما می‌شود بسیار مهم است. با انجام دادن تمرین‌های مراقبه و مراقبت کردن از افکارمان می‌توانیم به راحتی مانند یک شکارچی که به شکار خود در آرامش و سکوت می‌نگرد تبدیل شویم. زمانی که در مشاهده کردن افکار مهارت پیدا کردیم نوبت به جدا کردن فکرها از خودمان می‌شود. به این صورت که فکرهایی که تکرار می‌شوند را پیدا کرده و با مراقبه کردن آن‌ها را از خودمان دور کنیم.
تمرین‌های تنفسی و مدیتیشن 
انجام مدیتیشن و تمرینات تنفسی به صورت مداوم باعث از بین رفتن استرس می‌شود. همچنین زمان‌هایی که وسواس به سراغتان می‌آید توصیه ما این است که از تمرینات تنفسی برای آرام کردن خود و کاهش استرس استفاده کنید. 
خود مراقبتی و گروه درمانی
برخی از کارها هستند که شما میتوانید به صورت گروهی انجام دهید و اثر آن را چند برابر کنید:
ورزش کنید
زمان خواب خود را منظم کنید
مدیتیشن را هر روز انجام دهید
به تمرینات مراقبه بپردازید
تنفس درست را فراموش نکنید

 

از وسواس نترسید

وسواس درمان می‌شود. نباید به خاطر درگیر بودن با این موضوع، خجالت بکشید یا خودتان را سرزنش کنید. با کنترل کردن استرس می‌توانید وسواس را کنترل کنید. بهترین کار برای کمک به خودتان، دور شدن از تمام چیزهایی است که برای شما استرس و نگرانی ایجاد می‌کنند. در درمان وسواس فکری و عملی، اطرافیان و خانواده نقش بسیار پررنگی دارند. اگر در بین اعضای خانواده خود فردی با این مشکل وجود دارد، خانه را به محیطی آرام و شاد تبدیل کنید تا او از این مرحله به سلامتی عبور کند. داشتن اراده و پشتکار، روند رهایی از وسواس فکری را سرعت می‌بخشد. به جای فکر کردن به وسواس، در پرده ذهنتان ماجراهای خوب و زیبای زندگی‌تان را مرور کنید. زندگی همیشه در قلب کسانی که بخواهند آن را لمس کنند، جریان پیدا می‌کند.

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-obsessed

افسردگی در نوجوانان را دست کم نگیرید

افسردگی در نوجوانان شیوع بسیاری دارد و بسیاری آن را با اختلالات روانی دوران رشد و بلوغ اشتباه می گیرند. اما به هر جهت آشنایی با این دوره از زندگی و استرس ها و حتی افسردگی هایی که ممکن است بروز پیدا کند، برای والدین و حتی خود نوجوان ضروری است. پیش از هر چیزی شما باید اطمینان حاصل نمایید که نشانه های افسردگی برای نوجوانان در فرزندتان دیده می شود یا تمام نشانه ها مربوط به اختلالات هورمونی و اقتضا شرایط سنی اوست؟ 

 

آیا فرزند من به افسردگی دچار شده است؟

والدینی که فرزند نوجوان دارند، با اولین نشانه های افسردگی در نوجوانان، همواره با این ترس و نگرانی مواجه می شوند که آیا فرزندشان دچار افسردگی شده است یا این نشانه ها طبیعی بوده و متناسب با دوره بلوغ فرزندشان است؟ شاید به همین راحتی ها نتوان در این مورد صحبت کرد، اما مهمترین موضوع در سنین نوجوانی تا جوانی، میزان و شدت نشانه های فرد افسرده است. اگر فرزند شما اغلب نشانه های رایج افسردگی را دارد و در یک برهه خاص از زمان با شدت زیاد این نشانه ها را بروز می دهد، توصیه می کنیم، با یک مشاور و روانپزشک در تماس باشید. البته پیشگیری از بروز افسردگی در نوجوانان و استفاده از روانشناسی بالینی انلاین و یا تست روانشناسی آنلاین رایگان می تواند به شما و فرزندتان کمک فراوانی بکند. 

 

علائم و نشانه های افسردگی شدید در نوجوانان

بروز نشانه های انگیزشی افسردگی در نوجوانان را جدی بگیرید. از نشانه های بیماری افسردگی در این گروه سنی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
احساس ضعف
پایین آمدن نمرات در مدرسه
تعارض با همکلاسی ها
گوشه گیری و انتخاب تنهایی
علاقه نداشتن به فعالیت های کلاسی 
کارهایی که پیش از این فرد را خوشحال می کرد، دیگر چنین حسی را به او نمی دهد.
نداشتن انرژی کافی
خواب زیاد
استرس شدید برای تکالیف درسی
دوری از دوستان و خانواده
عصبانیت شدید و پرخاشگری با خانواده و دوستان
گریه زیاد
نداشتن تمرکز روی کارها
درد عضلانی بدن 
فکر کردن به مرگ یا خودکشی
فرد تصور می کند، هیچکس او را دوست ندارد. 
بی حوصلگی پیاپی
اختلال در تغذیه

 

ریشه یابی علل افسردگی در نوجوانان

اما به واقع علت اصلی بروز نشانه های شدید افسردگی چیست؟ 
تغییرات هورمونی در بدن نوجوان
مشکلات خانوادگی و تنش عاطفی بین والدین
اعتیاد یکی از والدین به مواد مخدر
وجود برخی مشکلات در مدرسه
شکست عاطفی در سنین پایین
استفاده از مواد مخدر یا الکل توسط نوجوان
وجود بیماری خاص در نوجوان
مورد تعرض قرار گرفتن 

 

آیا همه نوجوانان در برهه ای از زمان به افسردگی دچار می شوند؟

اصولا می توان گفت همه افراد درجاتی از افسردگی را در ادوار مختلف زندگی خود تجربه می کنند. اما شروع افسردگی در دوران نوجوانی همزمان با فرا رسیدن دوره بلوغ شدت می یابد. در این شرایط با توجه به ترشح هورمون های مختلف در بدن، ممکن است فرد با اختلال در هورمون ها مواجه شده و این موضوع در نهایت به طور موقت باعث افسردگی در نوجوانان شود. پس به این موضوع توجه کنید که هر نشانه ای نمی تواند دلیل محکمی برای بروز افسردگی در فرزندتان باشد. پس توصیه می کنیم در عین مراقبت از فرزندانتان، حس آرامش و اطمینان را نیز به آن ها هدیه کنید. 

 

چگونه به یک نوجوان افسرده کمک کنیم؟

راه های بسیاری برای کنترل افسردگی و کمک به بهبود افسردگی در نوجوانان است. 
دست از نصیحت های مداوم فرزندتان بردارید. 
سعی کنید شنونده خوبی برای نوجوان تان باشید. 
سعی کنید احساسات و تغییرات روحی و روانی فرزندتان را درک کنید. 
فضای ایمن و آرامی را برایش فراهم آورید. 
سعی کنید او را در فعالیت های اجتماعی مشارکت دهید. 
ورزش کردن و تحرک داشتن در این سن می تواند روحیه فرزندتان را بهبود ببخشد. 
به سلامت جسمی و روحی اش توجه کنید و در صورت بروز هرگونه بیماری در وی برای درمان فرزندتان اقدام نمایید. 
حس ارزشمندی و استقلال را به او بدهید. 
مراجعه به مشاور و روانشناس می تواند کمک خوبی برای شما و نوجوان تان باشد. 
او را در فضای مجازی به مدت زیاد تنها نگذارید. 
تنش ها و استرس های موجود در خانه را کنترل کنید تا آسیبی به فرزندان وارد نشود. 
در برخورد با یک نوجوان افسرده صبور باشید. 
از سختگیری های مداوم و کنترل کردن بیش از حد به شدت پرهیز کنید. نوجوان در این سن نیاز بیشتری به استقلال دارد. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-depression-in-teenager

درک چگونگی تأثیر غذا بر قند خون شما

غذا تأثیر مستقیمی بر قند خون دارد. برخی غذاها قند خون را بیشتر از سایر غذا ها افزایش می دهند. در افراد دیابتی، کنترل دیابت یکی از مهم ترین عناصر کلیدی برای بهتر زندگی کردن است اما باید با برنامه ریزی و مدیریت همراه باشد. بخش مهمی از مدیریت دیابت، دانستن چه چیزی و چه مقدار غذا خوردن است. در این صورت شما می توانید با پیروی از یک برنامه غذایی که در زندگی به شما کمک کند، همچنین شما توانایی کنترل قند خون خود را بدست می گیرید. اما به نظر شما چه عناصری باعث مُغَذی شدن این غذا ها می شود؟ این مواد چه کارایی هایی دارند؟ سه ماده مغذی اصلی موجود در مواد غذایی، کربوهیدرات ها (کربوهیدرات ها) ، پروتئین ها و چربی ها هستند که می توانند بسیار به کنترل قند شما کمک کنند.
 

کربوهیدرات ها
کربوهیدراتها همان نشاسته ، قند و فیبر موجود در مواد غذایی مانند غلات ، میوه ، سبزیجات ، شیر و شیرینی هستند. آنها قند خون را سریعتر و بیشتر از سایر مواد مغذی موجود در مواد غذایی کنترل می کنند. در افراد دیابتی، یکی از مهم ترین نکات این است که باید از تمامی مواد غذایی حاویه کربوهیدرات ها شناخت داشته باشند و آنها را در رژیم غذایی خود به کار ببرند. داشتن مواد غذایی حاوی کربوهیدرات و مقدار کربوهیدرات در یک وعده غذایی برای کنترل قند خون بسیار مفید است. انتخاب کربوهیدرات از منابع سالم مانند سبزیجات ، میوه ها و غلات سبوس دار (فیبر زیاد) نسبت به کربوهیدرات ها از منابع دارای قند ، چربی و نمک اضافه ترجیح می یابد.
 

پروتئین ها
پروتئین ها بخشی ضروری از یک رژیم متعادل هستند و می توانند شما را از گرسنگی باز نگه دارند. آنها به طور مستقیم گلوکز شما را مانند کربوهیدرات بالا نمی برند. با این حال ، برای جلوگیری از افزایش وزن ، می توانید از پروتئین ها استفاده کنید. در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ، پروتئین باعث می شود انسولین سریعتر عمل کند ، بنابراین ممکن است تصفیه کم قند خون با لرزش پروتئین یا مخلوط ها ایده خوبی نباشد. 

چربی ها
چربی ها بخشی ضروری از یک رژیم متعادل ، به ویژه چربی های سالم از ماهی های چرب ، آجیل و دانه ها هستند. آنها قند خون را بالا نمی برند اما کالری بالایی دارند و می توانند باعث افزایش وزن شوند.

هدف این است که هر سه ماده مغذی را برای متعادل کردن وعده های غذایی خود بگنجانید.
 

انتخاب غذای سالم
متخصص تغذیه یا مربی دیابت شما می تواند به شما در تهیه برنامه غذایی مناسب برای شما کمک کند و متناسب با سبک زندگی شما باشد. خوردن سالم برای دیابت ، تغذیه سالم برای کل خانواده است.

در اینجا چند دستورالعمل برای تغذیه سالم آورده شده است:
*از داشتن وعده های غذایی منظم با اندازه های مناسب آن لذت ببرید. متخصص بهداشت و درمان شما می تواند به شما در یادگیری انتخاب مواد غذایی سالم و اندازه مناسب آن کمک کند.
*در هر وعده غذایی انواع غذاهای سرشار از مواد مغذی از جمله چربی های سالم ، گوشت بدون پروتئین یا پروتئین ، غلات کامل و لبنیات کم چرب را در اندازه های مناسب بخورید.
*غذاهای غنی از فیبر ، مانند میوه ، سبزیجات و غلات سبوس دار (غلات سبوس ، ماکارونی سبوس دار ، برنج قهوه ای) را هر چند وقت یکبار انتخاب کنید.
*گزینه های دیگری مانند گوشت ، مانند عدس ، لوبیا یا توفو را نیز امتحان کنید.
*مایعات بدون کالری مانند چای بدون شیرینی ، قهوه یا آب را انتخاب کنید. 

لطفا نظر خود را درباره این پُست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-understand-how-food-affects-your-blood-sugar

پیشگیری و درمان زخم های دیابتی

دیابت معمولا باعث زخم های دیابتی می شود. زخم های دیابتی، زخم هایی روی پوست هستند که به روش های عادی بهبود نمی یابند. این بیماری معمولا پا ها را مورد هدف قرار می دهد اما ممکن است در جاهای دیگر نیز مانند دستان یا پوست روی شکم مشاهده شود.
اینکه چرا داشتن دیابت احتمال ابتلا به زخم های دیابتی را افزایش می دهد، دلایل متعددی دارد. یکی از علائم اصلی دیابت، قند خون بالا می باشد. با گذر زمان، قند خون بالا می تواند به اعصاب و عروق خونی آسیب جدی وارد سازد. این موضوع باعث کاهش جریان خون به اندام ها مخصوصا دست ها و پاها می شود که شرایط را برای بهبودی زخم ها سخت می کند و حتی باعث عفونت بافت مورد نظر می شود. همچنین دیابت با بیماری دیگری مرتبط است که بیماری شریانی محیطی یا P.A.D. نام دارد که باعث کاهش جریان خون به پاها می شود.
آسیب عصبی نیز باعث می شود در احساس درد یا دیگر علائم زخم های دیابتی و عفونت مشکل داشته باشید و نتوانید زخم های کوچک را قبل از این که به زخم های بزرگ تبدیل شوند، درمان کنید. زخم های دیابتی بسیار خطرناک هستند چراکه می توانند باعث عفونت های جدی و حتی قانقاریا (مردن بافت در اثر نرسیدن خون و مواد مغذی به آن) شوند. در بیشتر موارد، تنها راه درمان عفونت یا قانقاریا قطع عضو مورد نظر می باشد.
 

زخم های دیابتی را چگونه درمان کنیم؟

اگر به زخم های دیابتی مبتلا شدید یا متوجه تغییری در پوستتان شدید که درباره آن مطمئن نبودید بدون معطلی به پزشک خود مراجعه کنید. معمولا در این مواقع با بهره گیری از دبریدمان (برداشتن بافت آلوده از زخم) پزشک بافت را پاکسازی کرده تا زخم بهبود پیدا کند. پزشک همچنین ممکن است راهکار هایی برای جلوگیری از عفونت و بزرگ شدن آن به شما پیشنهاد دهد. برخی از آن ها عبارتند از:
 

تمیز کردن روزانه زخم 
از آب و صابون برای این کار استفاده کنید مگر اینکه پزشک شما شوینده دیگری را به شما پیشنهاد کند. از هیدروژن پراکسید استفاده نکنید و حتی الامکان، از وان برای استحمام استفاده نکنید چون می تواند روی فرایند بهبود تاثیر منفی داشته باشد و عفونت زخم را بیشتر کند.
 

پوشاندن و بانداژ کردن زخم
شاید شما هم شنیده باشید که رسیدن هوا به زخم و باز بودن روی آن می تواند بهبودی آن را تسریع کند اما علی رغم باور عمومی مردم، متخصصان به این نتیجه رسیده اند که نبستن زخم می تواند درمان آن را کندتر کند و عفونت را در آن محل افزایش دهد.
 

برداشتن فشار از روی زخم ، مخصوصا در پاها
این بدان معناست که شما باید از عصا یا پاپوش های مخصوص استفاده کنید. کاهش فشار و تحریک زخم به بهبودی سریع تر آن کمک می کند.
 

استفاده از دارو های موضعی پیشنهادی پزشک

کنترل میزان قند خون
مراقبت از قند خون علاوه بر کمک به بهبود زخم های دیابتی، از بوجود آمدن آنها نیز جلوگیری می کند. 

روش های درمانی بیشتر
اگر زخم شما در طی یک ماه بهبود نیافته یا به به عفونتی تبدیل شده که در استخوان هم پخش شده، شما ممکن است به روش های درمانی دیگری نیاز داشته باشید. این روش ها شامل جراحی (برداشتن اندام هایی که فشار ایجاد می کنند، مانند پینه های پا) و اکسیژن درمانی (تنفس اکسیژن خالص در اتاق های مخصوص برای بهبود بدن) می شوند. اما اگر زخم پیشرفت کند و به قانقاریا تبدیل شود و بافت از بین برود، پزشک ممکن است بافت مرده را طی عمل جراحی از بدن جدا کند. 

 

راهکارهایی برای پیشگیری از زخم های دیابتی
 

قند خون خود را همیشه کنترل کنید.
بهترین راه برای جلوگیری از تبدیل شدن زخم های کوچک به زخم های بزرگ دیابتی، کنترل قند خون به صورت منظم می باشد. اگر مشکلی در کنترل قند خون خود دارید در این زمینه حتما با پزشک خود صحبت کنید، تا او تغییرات لازم را در دارو ها و سبک زندگی شما ایجاد کند و قند خون شما را در بازه نرمالی نگه دارد. حتی اگر میزان قند خون شما تقریبا ثابت و عادی می باشد، بهتر است پزشک خود را به طور منظم ملاقات کنید. به ویژه اگر به بیماری عصبی خاصی مبتلا شده باشید؛ چون در آن صورت شما نمی توانید آسیب وارده به پوست و یافت ها را حس کنید و برای تشخیص بیماری به یک پزشک نیاز پیدا می کنید.
 

پوست خود را هر روز کنترل کنید (به پوست پاها توجه ویژه ای داشته باشید)
به دنبال هرنوع تاول، بریدگی، شکستگی، قرمز شدگی، نقاط یا مناطق سفید، کال (بافت فیبری که در محل جوش خوردن استخوان شکسته بوجود می آید و کم کم سخت و کمی برجسته می شود)، رنگ پریدگی یا دیگر تغییرات بگردید. نه تنها داشتن درد، بلکه احساس گرما یا سرمای بیش از حد می تواند نشانه این باشد که شما یک زخم باز روی پوستتتان دارید و اصلا آن را حس نمی کنید.
زخم های دیابتی معمولا در سینه ی پا یا در پایین انگشت شست پا شکل می گیرند، پس مطمئن شوید که آن را هر شب چک می کنید. اگر مشکلی مشاهده کردید یا چیزی غیرعادی بنظر آمد حتما پزشک خود را مطلع سازید.
 

مصرف سیگار را متوقف کنید.
کشیدن سیگار باعث آسیب به عروق خونی، کاهش جریان خون و درنتیجه کاهش سرعت بهبودی می شود و احتمال ابتلا به زخم های دیابتی و قطع عضو را بالا می برد.
 

با پای برهنه راه نروید
آسیب رسیدن به پاها می تواند احتمال ابتلا به بیماری های جدی تر را افزایش دهد. پوشیدن کفش هایی که پاها را تماما می پوشاند می تواند از این آسیب جلوگیری کند. حتی ممکن است پزشک برای شما کفش هایی تجویز کند که خطر زخمی شدن پا را کاهش دهد. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-diabetic-ulcers-and-sores