درمان جدید یائسگی

در عصر جدید بسیاری از بیماری های سخت و یا حتی لاعلاج مورد تحقیق قرار گرفته و بسیاری از آن ها قابل درمان شده است. با پیشرفت علم امکان باروری بسیاری از زوج های نا بارور امکان پذیر شد و تعداد چشمگیری از زوج های جوان صاحب نوزاد سالم شدند. اما در سوی دیگر مشکلی به چشم می خورد که زنان زیادی را نگران خود کرده است. نا باروری در حدود سنی 45 سالگی در زنان که به یائسگی معروف است.

اما آیا می توان از ابتلا به یائسگی جلوگیری کرد؟ 
 اخیرا یک روش پزشکی که با هدف فراهم کردن تعویق یائسگی در زنان تا 20 سال ، توسط متخصصان IVF در انگلیس آغاز شده است.
پزشکان ادعا می کنند که این عمل می تواند هزاران زن را که مشکلات جدی ناشی از یائسگی دارند ، از جمله بیماری های قلبی و پوکی استخوان می توانند سود ببرند.
اما متخصصان معتقدند که همین رویه با تأخیر در بروز علائم شایع تر یائسگی که شامل خلق و خوی کم ، اضطراب و مشکل در خواب ، گرگرفتگی ، گرسنگی در شب می تواند زندگی میلیون ها زن دیگر را نیز بهبود بخشد.
این فرایند درمانی که بین 7000 تا 11000 پوند هزینه دارد ، از طریق ProFam ، یک شرکت مستقر در بیرمنگام که توسط سیمون فیشل ، پزشک IVF و رئیس گروه باروری مراقبت از انگلستان تأسیس شده است اعمال می شود و تمامی خدمات به زنان تا 40 سالگی ارائه می شود. همکاری با سایر متخصصان مطرح بریتانیا باعث شده است که این مرکز یکی از برجسته ترین مراکز درمانی یائسگی شناخته شود.
پروفسور فیشل به گاردین گفت: "این راهکار درمانی پتانسیل دارد که برای هر زنی که ممکن است بخواهد به هر دلیلی یائسگی را به تأخیر بیاندازد ، فواید زیادی داشته باشد و حتی باعث بهبود کیفیت زندگی او شود."

روش درمانی 
نه زن تاکنون این روش را برای برداشتن و انجماد بافت تخمدان خود با هدف تأخیر در یائسگی در سنین بالا انجام داده اند. پزشکان برای برداشتن یک قطعه کوچک از بافت تخمدان از عمل جراحی (سوراخ کردن) استفاده می کنند که سپس برای حفظ آن برش خورده و منجمد می شوند.
هنگامی که زنان وارد یائسگی می شوند، بافت یخ زده را می توان ذوب کرد و به بدن پیوند زد. برای بازگرداندن افت سطح هورمون ، پزشکان به طور معمول قسمتی را انتخاب می کنند که خون کافی مانند زیر بغل دارد. در صورت زنده ماندن بافت تخمدان در روند کار ، باید هورمونهای جنسی کاهش یافته زن را بازگرداند و یائسگی را متوقف کنند.
"یوسری عفیفی" رئیس پزشکی این شرکت به ساندی تایمز گفت: "این نخستین پروژه در جهان است که به طور سالم حفظ بافت تخمدان زنان سالم را به تأخیر می اندازد یائسگی را به تأخیر می اندازد."
پزشکان قبلاً از یک روش مشابه برای محافظت از باروری دختران و زنانی که قصد درمان سرطان را دارند استفاده می کنند. قبل از شروع درمان ضد سرطان ، پزشکان مقداری بافت تخمدان را برداشته و آن را منجمد می کنند. در صورت تمایل زن در آینده فرزندان ، بافت آن جدا شده و در مجاورت لوله های فالوپ مجدداً کاشته می شود و تخم های بالغی را که توسط بافت آزاد می شوند ، دوباره کاشت می کنند.
اینکه چه میزان روش جدید یائسگی را به تاخیر می اندازد بستگی به سن برداشت و نحوه برداشتن بافت دارد. بافت گرفته شده از یک جوان 25 ساله ممکن است یائسگی را به مدت 20 سال به تعویق بیندازد ، در حالی که این گرفته شده از یک فرد 40 ساله فقط ممکن است شروع آن به مدت 5 سال به تعویق بیفتد.
فیشل خاطرنشان کرد: امروزه زنان جوان باید انتظار داشته باشند 30 تا 40 سال را در مرحله یائسگی بگذرانند و در حالی که بسیاری از آنها از (جایگزینی هورمون درمانی) بهره مند می شوند ، این روش در تعداد انگشت شماری جواب نمی دهد و البته باعث شدت بخش شدن فرایند یائسگی نیز می شوند.
علاوه بر به تعویق انداختن یائسگی ، پزشکان معتقدند که این روش می تواند با کاهش هزینه های درمان یائسگی و مشکلات جدی تر ، مانند شرایط قلب و پوکی استخوان ، مقدار قابل توجهی از پول را برای NHS پس انداز کند.
 در نتیجه می توان گفت این نوع راهکار درمانی بسیاری از مشکلات باروی و هزاران مشکل ناشی از یائسگی را به تعویق انداخت وباعث می شود سالیان سال در آرامش زندگی کنید.

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-new-menopause-treatment

پیشگیری از آنفولانزا

با آمدن فصل پاییز و دیدن انسان‌هایی دستمال به دست که از قضا نوک بینی‌شان قرمز شده و جانی برای راه رفتن ندارند تازه یادمان می‌اندازد که فصل سرما با کسی شوخی ندارد و باید مراقب باشیم تا سرما نخوریم. اما سرما خوردن داریم تا سرما خوردن و نمی‌توان تقصیرها را بر گردن کاهش دما انداخت. متهم اصلی مبتلا شدن به آنفولانزا ویروس‌ها هستند. آنفولانزا را می‌توان نوعی سرماخوردگی به حساب آورد که یک سر و گردن از آن پُر زورتر و حتی خطرناک‌تر است. شیوع آنفلوانزا در زمستان به نقطه اوج خود می‌رسد. بنابراین در این قسمت از مقاله پزشکی مدیکستو به سراغ آنفلوانزا می‌رویم.

"اگر هنوز مبتلا نشده اید لطفا مطالب زیر رو با دقت بخونید و به دیگرون انتقال بدید"

چرا دچار آنفلوانزا می‌شویم؟
 در باور بسیاری از ما زمانی که خیس می‌شویم یا سردمان می‌شود، دچار سرماخوردگی می‌شویم. اما در حقیقت این‌ها عامل‌هایی هستند که بدن را در مقابل ویروس‌ها ضعیف می‌کنند. علت‌های زیادی می‌توانند باعث ضعیف شدن بدنمان در مقابل بیماری‌ها شوند. مثلا:
•    تماس فیزیکی با بیمار
•    زندگی در محیط‌هایی مثل خوابگاه، زندان یا پادگان
•    سالمندی
•    بیماری‌هایی که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کنند
•    رعایت نکردن نکته‌های بهداشتی
•    سیگار کشیدن
•    استرس و افسردگی
•    خستگی طولانی مدت جسمی
•    مصرف برخی داروها
•    حساسیت‌های فصلی یا آلرژی‌های طولانی مدت

مهمترین علائم ویروس آنفولانزا
در صورت مشاهده این علائم هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید:
-    سرفه خشک
-    عطسه
-    گلودرد
-    آبریزش بینی
-    احساس کوفتگی و بی حالی
-    تب و لرز
-    اسهال و استفراغ
-    سردرد
-    کاهش اشتها
-    درد عضلانی
موارد فوق از جمله مهمترین نشانه های آنفولانزا بوده که شباهت بسیار زیادی با سرماخوردگی دارد.
 

سرماخوردگی را با آنفولانزا اشتباه نگیرید
یکی از باورهای کاملا غلط درباره ویروس آنفولانزا، نسبت دادن آن به بیماری سرماخوردگی است. این تصور اشتباه می تواند درمان بیماری شما را با مشکل مواجه کرده و حتی خطرساز نیز شود. البته این موضوع برای گروه های در معرض خطر، بحرانی تر است. اگر چه هر دو این بیماری ها ویروسی هستند؛ اما علائم بیماری آنفولانزا شدیدتر بوده و دوره درمان آن نیز طولانی تر خواهد بود. طول بیماری آنفولانزا می تواند تا 2 هفته نیز ادامه داشته باشد. در سرماخوردگی شما کمتر با کوفتگی و درد بدن و تب شدید مواجه خواهید شد. این علائم تشدید شده بیشتر در آنفولانزا دیده می شود. میزان شیوع آنفولانزا بیش از سرماخوردگی بوده و از راه تنفس و دست دادن امکان انتقال آن وجود دارد.
 

راهکارهای کنترل و پیشگیری از ویروس آنفولانزا
اگر در حال حاضر به ویروس آنفولانزا مبتلا شده اید یا در غیر این صورت در سلامت کامل به سر می برید، بهتر است به توصیه های زیر عمل کرده تا این ویروس را کنترل کرده و از ابتلا به این بیماری و شیوع بیشتر آن پیشگیری کنید:
-    از دست دادن و روبوسی با افراد بیمار اجتناب کنید و فاصله خود را حدالامکان با فرد بیمار رعایت کنید.
-    تا جایی که امکان دارد از ورود به مکان های شلوغ و بسته اجتناب کنید.
-    در روز های سرد سال و در شرایط آب و هوای آلوده و یا هنگامی که در مکان های شلوغ قرار می گیرید، بهتر است از ماسک و دستکش استفاده کنید.
-    اگر به آنفولانزا دچار شده اید، بهتر است چند روزی را به استراحت پرداخته و از مراجعه به محل کار یا مدرسه و ... خودداری کنید. با این کار از شیوع این بیماری نیز جلوگیری کرده اید.
-    از مصرف داروهای سرماخوردگی و آنتی بیوتیک ها بدون تجویز پزشک و به صورت خودسر جدا خودداری کنید. استفاده خودسر از آنتی بیوتیک علاوه بر این که نمی تواند برای درمان بیماری شما موثر واقع شود، می تواند در طولانی مدت بدن شما را نسبت به آنتی بیوتیک ها مقاوم کند و این موضوع در آینده می تواند مشکلات بسیاری را پدید آورد.
-    در هنگام عطسه یا سرفه جلوی بینی و دهان خود را بگیرید و از انتشار ویروس جلوگیری کنید.
-    دست های خود را مرتب با آب و صابون بشویید و بهداشت فردی تان را نیز رعایت کنید.
-    در صورت مشاهده علائم آنفولانزا هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.
 

درمان ویروس آنفولانزا
معمولا مدت زمان درمان ویروس آنفولانزا نسبت به سرماخوردگی طولانی تر است. البته اگر هر چه سریع تر و در روزهای آغازین مشاهده علائم بیماری به پزشک مراجعه کنید و توصیه های وی را جدی بگیرید، سرعت بهبودی شما سریع تر خواهد بود. برای درمان آنفولانزا مهمترین نکته استراحت کافی است. سعی کنید به میزان کافی استراحت کرده و مایعات بیشتری بنوشید. شما برای درمان این بیماری می توانید به یک پزشک عمومی نیز مراجعه کنید. تزریق واکسن آنفولانزا برای گروه های در معرض خطر با تجویز پزشک می تواند از ابتلا فرد به آنفولانزا جلوگیری کرده و یا شدت بیماری را کاهش دهد. متاسفانه بسیاری از افراد آنفولانزا را جدی نگرفته و تصور می کنند، آنفولانزا یک بیماری عفونی و ویروسی خفیف است و نیاز به درمان ندارد. این باور کاملا غلط است و متاسفانه در طول سال و به ویژه در فصول سرد سال با شیوع ویروس های جدید آنفولانزا، عده ای از بیماران جان خود را بر اثر این بیماری به ظاهر ساده از دست می دهند.
 

تغذیه در دوران آنفولانزا از اهمیت بسزایی برخوردار است. هر چند که خوردن هیچ ماده غذایی نمی تواند حال شما را به صورت آنی خوب کند، اما استفاده از برخی مواد غذایی در زمانی که به آنفولانزا دچار می شوید، می تواند کمک موثری روند بهبودی شما بکند. مخصوصا خوردن مواد غذایی مغزی و مناسب می تواند روند بهبودی شما را تسریع ببخشد. البته در این دوران باید برخی پرهیزهای غذایی را نیز جدی بگیرید و از خوردن برخی مواد غذایی در زمانی که به آنفولانزا مبتلا هستید، اجتناب کنید. شما پس از مراجعه به پزشک می توانید دستور یک رژیم غذایی ساده در دوران ابتلا به آنفولانزا را از وی بگیرید. در ادامه بیشتر درباره بایدها و نبایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا صحبت خواهیم کرد.
 

بایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا
یکی از بایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا، خوردن مایعات فراوان و غذاهای آبکی است. اگر به دنبال یک غذای مناسب برای وعده های غذایی تان هستید، خوردن انواع سوپ می تواند به روند بهبودی شما کمک کرده و آب از دست رفته بدن را جبران کند. همچنین خوردن میوه هایی که حاوی میزان زیادی ویتامین سی هستند، برای بهبودی شما موثر بوده و بسیار توصیه می شود. اگر در دوران ابتلا آنفولانزا حالت تهوع نیز دارید، خوردن زنجبیل می تواند به شما کمک کند. همچنین می توانید آب سبزیجات تازه را نیز امتحان کنید. اما توجه داشته باشید که در مصرف تمام این مواد غذایی زیاده روی نکنید. علاوه بر این ها خوردن آب داغ به همراه عسل می تواند به بهبود گلودرد و گرفتگی صدا نیز کمک کند.
 

نبایدهای تغذیه در دوران آنفولانزا
برای کنترل تغذیه در دوران آنفولانزا نبایدهایی نیز وجود دارد. بهتر است در رژیم غذایی خود پرهیز از خوردن برخی مواد غذایی را نیز بگنجانید. همانطور که می دانید خوردن مواد غذایی سرخ کردنی و چرب در این دوران به هیچ وجه توصیه نمی شود و سعی کنید تا حد امکان کمتر از این قبیل مواد غذایی استفاده کنید. همچنین خوردن شیرینی جات و مواد غذایی که حاوی کربوهیدرات های تصفیه شده هستند، بدن شما را در برابر بیماری ضعیف کرده و توصیه می شود در این دوران از خوردن انواع شیرینی جات اجتناب کنید. علاوه بر این خوردن نوشیدنی های کافئین دار نیز جز نبایدها و پرهیزهای غذایی است که بهتر است به آن توجه داشته باشید. معمولا نوشیدنی هایی نظیر چای باعث دفع بیشتر آب از بدن می شوند. در هنگام سرماخوردگی یا آنفولانزا بدن به میزان زیادی آب را از طریق عطسه و آبریزش بینی از دست می دهد و خوردن مواد غذایی که بیشتر باعث تحلیل آب بدن شما شود، چندان توصیه نمی شود.
 

بهترین میوه ها برای بهبود آنفولانزا
میوه ها منابع غنی آنتی اکسیدان هستند که برای سلامتی و بهبود بیماری شما بسیار مفید می باشند. لذا توصیه می کنیم، میوه ها و سبزیجات را در رژیم غذایی خود جای دهید. از جمله میوه هایی که خواص بسیار زیادی داشته و به هنگام سرماخوردگی و آنفولانزا می تواند موثر باشد، پرتقال است. پرتقال سرشار از آنتی اکسیدان و ویتامین سی است. البته شما می توانید از آب پرتقال هم استفاده کنید. فراموش نکنید مصرف مایعات در دوران ابتلا به آنفولانزا برای بهبودی شما بسیار موثر است. سیب نیز دیگر میوه ای است که در این شرایط بسیار توصیه می شود. علاوه بر این ها استفاده از میوه هایی همچون موز، گریپ فروت و زغال اخته نیز پیشنهاد می شود. اما توجه داشته باشید که بیش از اندازه این مواد را مصرف نکنید. میوه ها فیبر فراوانی داشته و مصرف بیش از اندازه آن ها در دوران بیماری می تواند اشتهای شما برای خوردن وعده های کامل غذایی را کاهش دهد که این موضوع اصلا خوب نیست.

 

جان کلام ما
با وجود تغییر مداوم ویروس سرماخوردگی و آنفلوانزا، بهترین کار برای جلوگیری از ابتلا به این دست از بیماری‌ها پیشگیری است. فرد باید با تقویت سیستم ایمنی بدن، چکاپ سالانه، تغذیه مناسب و رعایت بهداشت می‌تواند بدن خود را از ابتلا به بیمارهای واگیردار در امان نگاه دارد. پس یک بدن قوی به هنگام ابتلا به ویروس‌های مختلف سریع‌تر می‌تواند به بهبودی کامل برسد. بنابراین همیشه یادتان باشد که پیشگیری مهم‌ترین عامل جهت مقابله با گسترش این دست از بیماری‌ها خواهد بود.

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنید این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-flu

شش بیماری شایع در زنان

امروز قصد داریم تا کمی دقیق تر درباره انواع بیماری های زنان صحبت کنیم. زنان همواره در معرض بیماری های مختلفی قرار دارند و خوب از آن جایی که این قشر حساس، نیمی از جامعه ما را تشکیل می دهند، پرداختن به موضوع بیماری های اختصاصی زنان امری مهم و ضروری می باشد. لذا امروز قصد داریم تا شما را به طور مختصر با چند نمونه از بیماری های شایع در بین زنان آشنا کنیم. 

سرطان سینه
سرطان سینه، از جمله بیماری های زنان است که بسیار شایع بوده و قشر زیادی از جامعه زنان را به خود درگیر کرده است. بروز این سرطان در سنین میانسالی به بعد بیشتر دیده می شود. البته به طور کلی زنان برای تشخیص بیماری های زنان و از جمله تشخیص سرطان سینه باید کاملا حساس بوده و معاینات دوره ای پزشکی را فراموش نکنند. اگر سرطان سینه در مراحل ابتدایی تشخیص و درمان شود، امکان بازگشت بیماری کمتر خواهد بود. مهمترین علائم سرطان سینه در زنان شامل کاهش وزن بی دلیل، تغییرات ظاهری در پوست اطراف سینه، وجود هر گونه تورم و گره و غده در بافت سینه، خونریزی غیر طبیعی و بی دلیل، وجود هر گونه فرورفتگی یا برآمدگی، خستگی مداوم، درد در سینه ها، ترشحات غیر طبیعی و ... می باشند.
 
سرطان رحم
سرطان رحم یا آندومتر یکی دیگر از بیماری های زنان است که در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان دیر هنگام می تواند به یک بیماری بدخیم و خطرناک تبدیل شود. اغلب سرطان ها معمولا در سنین میانسالی تا کهنسالی خود را نشان می دهند. سرطان رحم نیز بیشتر در این دست از افراد دیده می شود. از جمله نشانه های سرطان رحم می توان به خونریزی های شدید پس از دوران یائسگی، درد در لگن، ترشحات غیر طبیعی واژن به صورت آبکی یا خونی، خونریزی بین دوره های پریودی و ... اشاره کرد. 
 

فیبروم رحم
فیبروم رحم از جمله بیماری های زنان است که هیچ گونه خطری برای فرد نداشته و غیر سرطانی اند. فیبروم رحمی در واقع توده های خوش خیمی هستند که در هر جای رحم می توانند رشد کنند و سایز متفاوتی نیز دارند. فیبروم ها می توانند باعث بروز دردهای شدید در فرد شوند. مهمترین علائم شایع این بیماری شامل کمر درد، پا درد، بزرگ شدن و تورم شکم، خونریزی بین دوره های پریودی، خونریزی شدید در دوران قاعدگی، درد در حین رابطه جنسی و درد لگن می باشد. علل مختلفی برای بروز این بیماری وجود دارد. اما معمولا تغییرات هورمونی، بارداری و سابقه ژنتیکی مهمترین علل ایجاد و بزرگ شدن فیبروم ها هستند. 
 

عفونت دستگاه تناسلی
از جمله شایع ترین بیماری های زنان که تقریبا اکثر خانم ها حداقل یک بار با آن مواجه می شوند، عفونت دستگاه تناسلی و عفونت های اداری است. عفونت های دستگاه تناسلی زنان، بسیار متنوع هستند. مهمترین انواع عفونت دستگاه تناسلی شامل عفونت قارچی، عفونت باکتریال، تریکومونا، تبخال تناسلی، زگیل تناسل، کیست بارتولن، لکه های تناسلی و ... می باشند. اصلی ترین نشانه بروز عفونت در یک فرد احساس خارش و سوزش شدید در ناحیه دستگاه تناسلی و واژن است. از دیگر علائم عفونت دستگاه تناسلی زنان می توان به بوی بد ترشحات، ترشحات سفید پنیری شکل، التهاب و قرمزی پوست، درد شدید در هنگام رابطه جنسی، لکه بینی و ... اشاره نمود. بنابراین در صورت مشاهده هر یک از این علائم بهتر است، در اسرع وقت به یک پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه نموده و این مساله را جدی بگیرید. 
 

پولیپ های رحمی
یکی دیگر از بیماری های زنان که اغلب افراد آن را با فیبروئید اشتباه می گیرند، پولیپ رحمی است. پولیپ های رحمی در واقع توده های مخاطی هستند که توسط یک پایه به دیواره رحم می چسبند. سایز آن ها متفاوت بوده و می تواند از یک دانه ماش تا اندازه یک گردو متغیر باشند. اغلب پولیپ های رحمی خوش خیم و غیر سرطانی اند. البته در اندک مواردی ممکن است این توده های خوش خیم به سرطان نیز تبدیل شوند. اما ذکر این نکته حائز اهمیت است که اغلب افراد پولیپ رحمی را با فیبروئید اشتباه می گیرند. حال باید ببینیم تفاوت این دو بیماری زنان در چیست؟ مهمترین تفاوت پولیپ رحمی و فیبروئید در ماهیت و جنس آن هاست. فیبروئید ها از بافت های عضلانی ساخته می شوند. اما این در حالی است که پولیپ های رحمی در واقع توده های چسبنده ای هستند که از مخاط های داخل رحم تشکیل می شوند. 
 

زگیل تناسلی
زگیل تناسلی یک بیماری مقاربتی و آمیزشی است که از طریق تماس مستقیم پوست فرد آلوده به فرد سالم منتقل می شود. پس از انتقال این بیماری، زائده هایی در اطراف ناحیه تناسلی رشد می کنند. البته این بیماری اختصاص به زنان ندارد و در بین مردان نیز دیده شده است. از جمله نشانه های زگیل تناسلی می توان به زائده های برجسته، همرنگ پوست و سفت اشاره کرد در نواحی ناحیه تناسلی و مقعد دیده می شوند. احساس خارش و سوزش، وجود رطوبت و ... نیز از دیگر نشانه های این بیماری می باشند.

لطفا نظر خود را درباره این پُست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-six-common-diseases-in-women

پیامدهای خودارضائی در جوانان

مقدمه:

مشکلات روانشناسی در چندین سال اخیر رشد بسیار زیادی پیدا کرده است. یکی از این مشکلات بزرگ، پدیده خود ارضایی در جوانان می باشد که آسیب های بسیار زیادی را به این گروه از افراد وارد ساخته و داشتن یک رابطه جنسی سالم پس از ازدواج را برایشان مشکل ساز خواهد کرد. خود ارضایی عوارض روحی و جسمی متعددی نیز دارد که در ادامه دقیق تر به آن ها خواهیم پرداخت. 

 

خود ارضایی در جوانان؛ مشکل فراگیر جوانان

متاسفانه در سال های اخیر و با بالا رفتن سن ازدواج در دختران و پسران، مشکلات بسیاری برای این قشر جامعه پدید آمده است. یکی از نیازهای غریزی و ذاتی انسان، نیاز به رابطه با جنس مخالف می باشد. اما در برخی شرایط که امکان برقراری این ارتباط وجود ندارد یا ارتباط به درستی انجام نمی شود، فرد برای رفع نیازهای خود متاسفانه به خود ارضایی یا به اصطلاح استمنا روی می آورد. متاسفانه اگر خود ارضایی در جوانان به درستی بررسی نشود و فرد تحت درمان قرار نگیرد، می تواند به یک عادت ترک نشدنی و به نوعی اعتیاد تبدیل شود. این اعتیاد روانی، علاوه بر این که پیامدهای ناگواری روی روح و روان فرد می گذارد، می تواند برای جسم نیز مضرات بسیاری داشته باشد. در این شرایط مراجعه به روانشناس بالینی، روانکاو و یا حتی روانشناس آنلاین خوب کاملا ضروری و حیاتی می باشد. اگر شما هم تصور می کنید که به این معضل گرفتار شده اید، برای اطمینان از این موضوع می توانید تست روانشناسی آنلاین رایگان خود ارضایی را انجام دهید. 

 

دلایل خود ارضایی در جوانان

دلایل انجام خود ارضایی در جوانان بسیار زیاد است. اما معمولا چند عامل اصلی به وجود آورنده این حس خلا و در نهایت انجام خود ارضایی در جوانان می باشد.  
نداشتن شریک جنسی
افسردگی
اختلالات جنسی
سردی در روابط جنسی با شریک جنسی
نداشتن ارگاسم
نا امیدی از آینده
بیکاری و انفعال
تجرد 
استرس و اضطراب
رفتارهای وسواسی
علت یابی خود ارضایی در جوانان از اهمیت بالایی برخوردار است. این موضوع را توجه داشته باشید که تنها دلیل میل جوانان به خود ارضایی، تنها عدم ازدواج و نداشتن شریک جنسی نیست؛ بلکه علل دیگری نیز برای این مشکل وجود دارد که در بالا به آن اشاره کردیم. حتی ممکن است یک فرد متاهل نیز به این مسئله دچار شود. داشتن یک رابطه جنسی سالم در بین افراد متاهل نیز می تواند در کاهش میل افراد به خود ارضایی نقش مفید داشته باشید. 

 

پیامدهای جسمانی خود ارضایی

اگر چه که بسیاری از افراد بر این تصورند که خود ارضایی در جوانان تنها پیامدهای روحی و روانی دارد و هیچ آسیبی به جسم وارد نمی سازد، باید عرض کنیم که به واقع این چنین نیست. البته خود ارضایی به تنهایی اثرات بسیار مخربی روی بدن ندارد. معمولا رسیدن به ارگاسم انرژی بسیار زیادی از انسان می گیرد. با این تفاسیر اگر خود ارضایی به مدت طولانی و به تعداد دفعات زیاد انجام شود، در طولانی مدت ممکن است باعث ایجاد ضعف و سستی عضلات شود. چرا که بدن در هنگام نیاز به انرژی افزون، انرژی مورد نیاز خود را از این بخش ها تامین می کند. این موضوع به تمام عضلات و اندام های بدن اختصاص دارد. البته خود ارضایی در جوانان تنها محدود به آقایان نمی شود. این موضوع در خانم ها نیز می تواند اثرات مخربی را در پی داشته باشد. خود ارضایی در زنان می تواند باعث نا منظمی عادت ماهیانه، لرزش دست ها و خستگی شود. از دیگر عوارض استمنا در دختران و پسران می توان به سردرد، خستگی و کسلی، درد شانه، کاهش میل غذایی، کمر درد و ... اشاره کرد. یکی دیگر از عوارض مهم این بیماری، زود انزالی یا دیر انزالی در روابط جنسی آینده می باشد. 

 
پیامدهای روحی خود ارضایی

پیامدهای روحی و روانی خود ارضایی در جوانان معمولا شایع تر بوده و افراد آشنایی بیشتری با این مشکلات دارند. معمولا افراد بلافاصله پس از خود ارضایی دچار احساس گناه می شوند. این احساس در بین اکثر افراد مشترک بوده و علت این امر را نیز در ناپسندیده بودن یا حرام بودن استمنا در عقاید دینی می توان مشاهده کرد. اما به طور کلی پیامدهای روحی و روانی خود ارضایی در جوانان شامل این موارد می شود:
احساس گناه
تعارض با عقاید مذهبی و اخلاقی
احساس افسردگی از تنهایی
احساس تنهایی
از دست دادن اعتماد به نفس
استرس انجام خود ارضایی به خاطر مضرات زیادی که برای فرد دارد.
اعتیاد مداوم به این کار در آینده و حس ترس از ایجاد این اعتیاد
احساس ناتوانی در برقراری رابطه جنسی سالم در آینده

 

راه های ترک خود ارضایی در جوانان

اگر چه خود ارضایی در جوانان در دراز مدت می تواند به یک اعتیاد تبدیل شود و درمان آن نیز کار بسیار سختی باشد، اما قطعا راهکار هایی برای ترک این معضل بزرگ وجود خواهد داشت. 
از حالت انفعال و بیکاری بیرون بیایید و خود را به انجام یک کار مفید سرگرم کنید.
در صورت اعتیاد به این بیماری حتما به یک روانپزشک یا روانشناس متخصص مراجعه کنید.
ورزش کنید و به سلامت جسم تان اهمیت دهید.
از خوردن مواد غذایی که میل جنسی را به میزان زیادی افزایش می دهند، پرهیز کنید. 
از پوشیدن لباس های تحریک آمیز خودداری کنید و در هنگام خواب بدون لباس نخوابید. 
سعی کنید از فکر کردن به خود ارضایی و موضوعات تحریک آمیز اجتناب کنید. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-masturbation-in-young-people

چگونه از چنگال وسواس نجات پیدا کنیم

دوستان عزیز و همراهان همیشگی پادکست پزشکی مدیکستو سلام گرم ما را پذیرا باشید. در این قسمت به سراغ موضوعی می‌رویم که شاید عده زیادی هر روز با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و آن «وسواس » است. 

وسواس چیست؟

 اگر بخواهیم وسواس را به صورت علمی تعریف کنیم می‌گوییم: «وسواس، حالتی است که در آن، انتقال دهنده‌های عصبی یک فرد دچار اختلال شده‌اند.» در طولانی مدت، وسواس می‌تواند تمام زندگی شخص را در برگیرد و حتی در انجام کارهای روزانه او اختلال ایجاد کند. در واقع این جریان به خاطر بروز اشکال‌های ساختاری در شیمی مغز روی می‌دهد. به همین علت، اولین برخورد با وسواس، دارو درمانی است.
در بیشتر وقت‌ها وسواس، ترس از آسیب رساندن به خود یا به دیگران است. مثلا فرد فکر می‌کند نگاه معنادار جنسی به کسی دارد یا می‌ترسد که یک نفر را به قتل برساند یا حتی او را به قتل برسانند! در حقیقت، هر چیزی که آزار دهنده باشد، عملکرد روزانه فرد را مختل کند و شخص از غیر واقعی بودن این فکر آگاهی داشته باشد وسواس نامیده می‌شود که نیاز به مداخله پزشک و درمان دارد.

آیا من وسواس دارم؟ 

یادتان باشد، هر تفکر تکراری وسواس نیست. این‌که شما علاقه داشته باشید تا خانه‌تان از تمیزی برق بزند یا هر روز به حمام بروید، به معنی وسواس داشتن نیست. در واقع اگر این موضوع در حدی نباشد که شما و خانواده‌تان را آزار دهد و موجب مختل شدن زندگی‌تان نشود، مشکلی ندارند. اما اگر فکر تکرار شونده‌ای دارید که باعث حساس شدن شما شده می‌توانید با مراجعه به روانشناس آن‌ها را کنترل کنید.

اشکال مختلف وسواس 

در حقیقت، وسواس به سه قسمت وسواس فکری، وسواس عملی و وسواس فکری_عملی تقسیم می‌شود که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.
وسواس فکری
وسواس فکری به صورت فکرها، تصویرها یا خواسته‌هایی ظاهر می‌شود که به صورت همیشگی همراه فرد است و شخص در صورت مقاومت کردن در برابر آن‌ها دچار استرس و سرگردانی می‌شود.
فردی که دچار این نوع از وسواس شده است، مجبور است برای آرام نگه داشتن خودش مطابق آن فکرها یا خواسته‌ها عمل کند. عمل کردن به خواسته‌هایی همچون در تقارن قرار دادن همه چیز یا پرهیز از لمس کردن اشیا به خاطر ترس از آلوده شدن می‌تواند در طولانی مدت بسیار خسته کننده باشد.
وسواس عملی
این نوع وسواس هم در نهایت منجر به تکرار رفتارهای غیر منطقی و عذاب آور می‌شود. در وسواس عملی، فرد کارهایی را برای جلوگیری از روی دادن یک اتفاق ناخوشایند به صورت مرتب انجام می‌دهد که در بیشتر وقت‌ها این اتفاق هرگز رخ نمی‌دهد. مثلا شست و شوی دست‌ها تا زمانی که پوست دست کنده شود یا خارج نشدن از خانه به خاطر ترس از کشتن کسی به هنگام رانندگی نمونه‌هایی از وسواس عملی هستند. 
وسواس فکری_عملی
این نوع وسواس هر دو توضیح وسواس فکری و عملی را شامل می‌شود. 

چگونه از شر وسواس خلاص شویم؟

راهکار اول برای رهایی از وسواس مراجعه به پزشک و دارو درمانی است. در ادامه راهکارهایی را ارائه خواهیم کرد که بعد از دارو درمانی و مشورت با پزشک متخصص می‌توانید از آنها برای تسریع روند درمان خود بهره ببرید. 
به روانشناس مراجعه کنید
مراجعه به روانشناس یک راهکار بسیار عالی بعد از دریافت دارو درمانی است. پیدا کردن علت‌های اصلی به وجود آمدن وسواس و همین‌طور انجام تمرین‌هایی که پزشک، متناسب با نوع و درجه وسواس به او می‌دهد کمک زیادی به بهبود فرد و نرمال نگه داشتن وضعیت شخص می‌کند. 
مشاهده و تفکیک فکرها
برای مشاهده کردن افکار لازم است شناخت عمیق‌تری نسبت به خود پیدا کنیم؛ شناختی فراتر از دانستن اسم و فامیل یا وزن و قد. به عنوان مثال دانستن اینکه در چه موقع از روز وسواس ما شدت می‌گیرد یا چه حرف و حرکتی موجب تحریک وسواس ما می‌شود بسیار مهم است. با انجام دادن تمرین‌های مراقبه و مراقبت کردن از افکارمان می‌توانیم به راحتی مانند یک شکارچی که به شکار خود در آرامش و سکوت می‌نگرد تبدیل شویم. زمانی که در مشاهده کردن افکار مهارت پیدا کردیم نوبت به جدا کردن فکرها از خودمان می‌شود. به این صورت که فکرهایی که تکرار می‌شوند را پیدا کرده و با مراقبه کردن آن‌ها را از خودمان دور کنیم.
تمرین‌های تنفسی و مدیتیشن 
انجام مدیتیشن و تمرینات تنفسی به صورت مداوم باعث از بین رفتن استرس می‌شود. همچنین زمان‌هایی که وسواس به سراغتان می‌آید توصیه ما این است که از تمرینات تنفسی برای آرام کردن خود و کاهش استرس استفاده کنید. 
خود مراقبتی و گروه درمانی
برخی از کارها هستند که شما میتوانید به صورت گروهی انجام دهید و اثر آن را چند برابر کنید:
ورزش کنید
زمان خواب خود را منظم کنید
مدیتیشن را هر روز انجام دهید
به تمرینات مراقبه بپردازید
تنفس درست را فراموش نکنید

 

از وسواس نترسید

وسواس درمان می‌شود. نباید به خاطر درگیر بودن با این موضوع، خجالت بکشید یا خودتان را سرزنش کنید. با کنترل کردن استرس می‌توانید وسواس را کنترل کنید. بهترین کار برای کمک به خودتان، دور شدن از تمام چیزهایی است که برای شما استرس و نگرانی ایجاد می‌کنند. در درمان وسواس فکری و عملی، اطرافیان و خانواده نقش بسیار پررنگی دارند. اگر در بین اعضای خانواده خود فردی با این مشکل وجود دارد، خانه را به محیطی آرام و شاد تبدیل کنید تا او از این مرحله به سلامتی عبور کند. داشتن اراده و پشتکار، روند رهایی از وسواس فکری را سرعت می‌بخشد. به جای فکر کردن به وسواس، در پرده ذهنتان ماجراهای خوب و زیبای زندگی‌تان را مرور کنید. زندگی همیشه در قلب کسانی که بخواهند آن را لمس کنند، جریان پیدا می‌کند.

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-obsessed

افسردگی در نوجوانان را دست کم نگیرید

افسردگی در نوجوانان شیوع بسیاری دارد و بسیاری آن را با اختلالات روانی دوران رشد و بلوغ اشتباه می گیرند. اما به هر جهت آشنایی با این دوره از زندگی و استرس ها و حتی افسردگی هایی که ممکن است بروز پیدا کند، برای والدین و حتی خود نوجوان ضروری است. پیش از هر چیزی شما باید اطمینان حاصل نمایید که نشانه های افسردگی برای نوجوانان در فرزندتان دیده می شود یا تمام نشانه ها مربوط به اختلالات هورمونی و اقتضا شرایط سنی اوست؟ 

 

آیا فرزند من به افسردگی دچار شده است؟

والدینی که فرزند نوجوان دارند، با اولین نشانه های افسردگی در نوجوانان، همواره با این ترس و نگرانی مواجه می شوند که آیا فرزندشان دچار افسردگی شده است یا این نشانه ها طبیعی بوده و متناسب با دوره بلوغ فرزندشان است؟ شاید به همین راحتی ها نتوان در این مورد صحبت کرد، اما مهمترین موضوع در سنین نوجوانی تا جوانی، میزان و شدت نشانه های فرد افسرده است. اگر فرزند شما اغلب نشانه های رایج افسردگی را دارد و در یک برهه خاص از زمان با شدت زیاد این نشانه ها را بروز می دهد، توصیه می کنیم، با یک مشاور و روانپزشک در تماس باشید. البته پیشگیری از بروز افسردگی در نوجوانان و استفاده از روانشناسی بالینی انلاین و یا تست روانشناسی آنلاین رایگان می تواند به شما و فرزندتان کمک فراوانی بکند. 

 

علائم و نشانه های افسردگی شدید در نوجوانان

بروز نشانه های انگیزشی افسردگی در نوجوانان را جدی بگیرید. از نشانه های بیماری افسردگی در این گروه سنی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
احساس ضعف
پایین آمدن نمرات در مدرسه
تعارض با همکلاسی ها
گوشه گیری و انتخاب تنهایی
علاقه نداشتن به فعالیت های کلاسی 
کارهایی که پیش از این فرد را خوشحال می کرد، دیگر چنین حسی را به او نمی دهد.
نداشتن انرژی کافی
خواب زیاد
استرس شدید برای تکالیف درسی
دوری از دوستان و خانواده
عصبانیت شدید و پرخاشگری با خانواده و دوستان
گریه زیاد
نداشتن تمرکز روی کارها
درد عضلانی بدن 
فکر کردن به مرگ یا خودکشی
فرد تصور می کند، هیچکس او را دوست ندارد. 
بی حوصلگی پیاپی
اختلال در تغذیه

 

ریشه یابی علل افسردگی در نوجوانان

اما به واقع علت اصلی بروز نشانه های شدید افسردگی چیست؟ 
تغییرات هورمونی در بدن نوجوان
مشکلات خانوادگی و تنش عاطفی بین والدین
اعتیاد یکی از والدین به مواد مخدر
وجود برخی مشکلات در مدرسه
شکست عاطفی در سنین پایین
استفاده از مواد مخدر یا الکل توسط نوجوان
وجود بیماری خاص در نوجوان
مورد تعرض قرار گرفتن 

 

آیا همه نوجوانان در برهه ای از زمان به افسردگی دچار می شوند؟

اصولا می توان گفت همه افراد درجاتی از افسردگی را در ادوار مختلف زندگی خود تجربه می کنند. اما شروع افسردگی در دوران نوجوانی همزمان با فرا رسیدن دوره بلوغ شدت می یابد. در این شرایط با توجه به ترشح هورمون های مختلف در بدن، ممکن است فرد با اختلال در هورمون ها مواجه شده و این موضوع در نهایت به طور موقت باعث افسردگی در نوجوانان شود. پس به این موضوع توجه کنید که هر نشانه ای نمی تواند دلیل محکمی برای بروز افسردگی در فرزندتان باشد. پس توصیه می کنیم در عین مراقبت از فرزندانتان، حس آرامش و اطمینان را نیز به آن ها هدیه کنید. 

 

چگونه به یک نوجوان افسرده کمک کنیم؟

راه های بسیاری برای کنترل افسردگی و کمک به بهبود افسردگی در نوجوانان است. 
دست از نصیحت های مداوم فرزندتان بردارید. 
سعی کنید شنونده خوبی برای نوجوان تان باشید. 
سعی کنید احساسات و تغییرات روحی و روانی فرزندتان را درک کنید. 
فضای ایمن و آرامی را برایش فراهم آورید. 
سعی کنید او را در فعالیت های اجتماعی مشارکت دهید. 
ورزش کردن و تحرک داشتن در این سن می تواند روحیه فرزندتان را بهبود ببخشد. 
به سلامت جسمی و روحی اش توجه کنید و در صورت بروز هرگونه بیماری در وی برای درمان فرزندتان اقدام نمایید. 
حس ارزشمندی و استقلال را به او بدهید. 
مراجعه به مشاور و روانشناس می تواند کمک خوبی برای شما و نوجوان تان باشد. 
او را در فضای مجازی به مدت زیاد تنها نگذارید. 
تنش ها و استرس های موجود در خانه را کنترل کنید تا آسیبی به فرزندان وارد نشود. 
در برخورد با یک نوجوان افسرده صبور باشید. 
از سختگیری های مداوم و کنترل کردن بیش از حد به شدت پرهیز کنید. نوجوان در این سن نیاز بیشتری به استقلال دارد. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام

 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-depression-in-teenager

درک چگونگی تأثیر غذا بر قند خون شما

غذا تأثیر مستقیمی بر قند خون دارد. برخی غذاها قند خون را بیشتر از سایر غذا ها افزایش می دهند. در افراد دیابتی، کنترل دیابت یکی از مهم ترین عناصر کلیدی برای بهتر زندگی کردن است اما باید با برنامه ریزی و مدیریت همراه باشد. بخش مهمی از مدیریت دیابت، دانستن چه چیزی و چه مقدار غذا خوردن است. در این صورت شما می توانید با پیروی از یک برنامه غذایی که در زندگی به شما کمک کند، همچنین شما توانایی کنترل قند خون خود را بدست می گیرید. اما به نظر شما چه عناصری باعث مُغَذی شدن این غذا ها می شود؟ این مواد چه کارایی هایی دارند؟ سه ماده مغذی اصلی موجود در مواد غذایی، کربوهیدرات ها (کربوهیدرات ها) ، پروتئین ها و چربی ها هستند که می توانند بسیار به کنترل قند شما کمک کنند.
 

کربوهیدرات ها
کربوهیدراتها همان نشاسته ، قند و فیبر موجود در مواد غذایی مانند غلات ، میوه ، سبزیجات ، شیر و شیرینی هستند. آنها قند خون را سریعتر و بیشتر از سایر مواد مغذی موجود در مواد غذایی کنترل می کنند. در افراد دیابتی، یکی از مهم ترین نکات این است که باید از تمامی مواد غذایی حاویه کربوهیدرات ها شناخت داشته باشند و آنها را در رژیم غذایی خود به کار ببرند. داشتن مواد غذایی حاوی کربوهیدرات و مقدار کربوهیدرات در یک وعده غذایی برای کنترل قند خون بسیار مفید است. انتخاب کربوهیدرات از منابع سالم مانند سبزیجات ، میوه ها و غلات سبوس دار (فیبر زیاد) نسبت به کربوهیدرات ها از منابع دارای قند ، چربی و نمک اضافه ترجیح می یابد.
 

پروتئین ها
پروتئین ها بخشی ضروری از یک رژیم متعادل هستند و می توانند شما را از گرسنگی باز نگه دارند. آنها به طور مستقیم گلوکز شما را مانند کربوهیدرات بالا نمی برند. با این حال ، برای جلوگیری از افزایش وزن ، می توانید از پروتئین ها استفاده کنید. در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ، پروتئین باعث می شود انسولین سریعتر عمل کند ، بنابراین ممکن است تصفیه کم قند خون با لرزش پروتئین یا مخلوط ها ایده خوبی نباشد. 

چربی ها
چربی ها بخشی ضروری از یک رژیم متعادل ، به ویژه چربی های سالم از ماهی های چرب ، آجیل و دانه ها هستند. آنها قند خون را بالا نمی برند اما کالری بالایی دارند و می توانند باعث افزایش وزن شوند.

هدف این است که هر سه ماده مغذی را برای متعادل کردن وعده های غذایی خود بگنجانید.
 

انتخاب غذای سالم
متخصص تغذیه یا مربی دیابت شما می تواند به شما در تهیه برنامه غذایی مناسب برای شما کمک کند و متناسب با سبک زندگی شما باشد. خوردن سالم برای دیابت ، تغذیه سالم برای کل خانواده است.

در اینجا چند دستورالعمل برای تغذیه سالم آورده شده است:
*از داشتن وعده های غذایی منظم با اندازه های مناسب آن لذت ببرید. متخصص بهداشت و درمان شما می تواند به شما در یادگیری انتخاب مواد غذایی سالم و اندازه مناسب آن کمک کند.
*در هر وعده غذایی انواع غذاهای سرشار از مواد مغذی از جمله چربی های سالم ، گوشت بدون پروتئین یا پروتئین ، غلات کامل و لبنیات کم چرب را در اندازه های مناسب بخورید.
*غذاهای غنی از فیبر ، مانند میوه ، سبزیجات و غلات سبوس دار (غلات سبوس ، ماکارونی سبوس دار ، برنج قهوه ای) را هر چند وقت یکبار انتخاب کنید.
*گزینه های دیگری مانند گوشت ، مانند عدس ، لوبیا یا توفو را نیز امتحان کنید.
*مایعات بدون کالری مانند چای بدون شیرینی ، قهوه یا آب را انتخاب کنید. 

لطفا نظر خود را درباره این پُست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-understand-how-food-affects-your-blood-sugar

پیشگیری و درمان زخم های دیابتی

دیابت معمولا باعث زخم های دیابتی می شود. زخم های دیابتی، زخم هایی روی پوست هستند که به روش های عادی بهبود نمی یابند. این بیماری معمولا پا ها را مورد هدف قرار می دهد اما ممکن است در جاهای دیگر نیز مانند دستان یا پوست روی شکم مشاهده شود.
اینکه چرا داشتن دیابت احتمال ابتلا به زخم های دیابتی را افزایش می دهد، دلایل متعددی دارد. یکی از علائم اصلی دیابت، قند خون بالا می باشد. با گذر زمان، قند خون بالا می تواند به اعصاب و عروق خونی آسیب جدی وارد سازد. این موضوع باعث کاهش جریان خون به اندام ها مخصوصا دست ها و پاها می شود که شرایط را برای بهبودی زخم ها سخت می کند و حتی باعث عفونت بافت مورد نظر می شود. همچنین دیابت با بیماری دیگری مرتبط است که بیماری شریانی محیطی یا P.A.D. نام دارد که باعث کاهش جریان خون به پاها می شود.
آسیب عصبی نیز باعث می شود در احساس درد یا دیگر علائم زخم های دیابتی و عفونت مشکل داشته باشید و نتوانید زخم های کوچک را قبل از این که به زخم های بزرگ تبدیل شوند، درمان کنید. زخم های دیابتی بسیار خطرناک هستند چراکه می توانند باعث عفونت های جدی و حتی قانقاریا (مردن بافت در اثر نرسیدن خون و مواد مغذی به آن) شوند. در بیشتر موارد، تنها راه درمان عفونت یا قانقاریا قطع عضو مورد نظر می باشد.
 

زخم های دیابتی را چگونه درمان کنیم؟

اگر به زخم های دیابتی مبتلا شدید یا متوجه تغییری در پوستتان شدید که درباره آن مطمئن نبودید بدون معطلی به پزشک خود مراجعه کنید. معمولا در این مواقع با بهره گیری از دبریدمان (برداشتن بافت آلوده از زخم) پزشک بافت را پاکسازی کرده تا زخم بهبود پیدا کند. پزشک همچنین ممکن است راهکار هایی برای جلوگیری از عفونت و بزرگ شدن آن به شما پیشنهاد دهد. برخی از آن ها عبارتند از:
 

تمیز کردن روزانه زخم 
از آب و صابون برای این کار استفاده کنید مگر اینکه پزشک شما شوینده دیگری را به شما پیشنهاد کند. از هیدروژن پراکسید استفاده نکنید و حتی الامکان، از وان برای استحمام استفاده نکنید چون می تواند روی فرایند بهبود تاثیر منفی داشته باشد و عفونت زخم را بیشتر کند.
 

پوشاندن و بانداژ کردن زخم
شاید شما هم شنیده باشید که رسیدن هوا به زخم و باز بودن روی آن می تواند بهبودی آن را تسریع کند اما علی رغم باور عمومی مردم، متخصصان به این نتیجه رسیده اند که نبستن زخم می تواند درمان آن را کندتر کند و عفونت را در آن محل افزایش دهد.
 

برداشتن فشار از روی زخم ، مخصوصا در پاها
این بدان معناست که شما باید از عصا یا پاپوش های مخصوص استفاده کنید. کاهش فشار و تحریک زخم به بهبودی سریع تر آن کمک می کند.
 

استفاده از دارو های موضعی پیشنهادی پزشک

کنترل میزان قند خون
مراقبت از قند خون علاوه بر کمک به بهبود زخم های دیابتی، از بوجود آمدن آنها نیز جلوگیری می کند. 

روش های درمانی بیشتر
اگر زخم شما در طی یک ماه بهبود نیافته یا به به عفونتی تبدیل شده که در استخوان هم پخش شده، شما ممکن است به روش های درمانی دیگری نیاز داشته باشید. این روش ها شامل جراحی (برداشتن اندام هایی که فشار ایجاد می کنند، مانند پینه های پا) و اکسیژن درمانی (تنفس اکسیژن خالص در اتاق های مخصوص برای بهبود بدن) می شوند. اما اگر زخم پیشرفت کند و به قانقاریا تبدیل شود و بافت از بین برود، پزشک ممکن است بافت مرده را طی عمل جراحی از بدن جدا کند. 

 

راهکارهایی برای پیشگیری از زخم های دیابتی
 

قند خون خود را همیشه کنترل کنید.
بهترین راه برای جلوگیری از تبدیل شدن زخم های کوچک به زخم های بزرگ دیابتی، کنترل قند خون به صورت منظم می باشد. اگر مشکلی در کنترل قند خون خود دارید در این زمینه حتما با پزشک خود صحبت کنید، تا او تغییرات لازم را در دارو ها و سبک زندگی شما ایجاد کند و قند خون شما را در بازه نرمالی نگه دارد. حتی اگر میزان قند خون شما تقریبا ثابت و عادی می باشد، بهتر است پزشک خود را به طور منظم ملاقات کنید. به ویژه اگر به بیماری عصبی خاصی مبتلا شده باشید؛ چون در آن صورت شما نمی توانید آسیب وارده به پوست و یافت ها را حس کنید و برای تشخیص بیماری به یک پزشک نیاز پیدا می کنید.
 

پوست خود را هر روز کنترل کنید (به پوست پاها توجه ویژه ای داشته باشید)
به دنبال هرنوع تاول، بریدگی، شکستگی، قرمز شدگی، نقاط یا مناطق سفید، کال (بافت فیبری که در محل جوش خوردن استخوان شکسته بوجود می آید و کم کم سخت و کمی برجسته می شود)، رنگ پریدگی یا دیگر تغییرات بگردید. نه تنها داشتن درد، بلکه احساس گرما یا سرمای بیش از حد می تواند نشانه این باشد که شما یک زخم باز روی پوستتتان دارید و اصلا آن را حس نمی کنید.
زخم های دیابتی معمولا در سینه ی پا یا در پایین انگشت شست پا شکل می گیرند، پس مطمئن شوید که آن را هر شب چک می کنید. اگر مشکلی مشاهده کردید یا چیزی غیرعادی بنظر آمد حتما پزشک خود را مطلع سازید.
 

مصرف سیگار را متوقف کنید.
کشیدن سیگار باعث آسیب به عروق خونی، کاهش جریان خون و درنتیجه کاهش سرعت بهبودی می شود و احتمال ابتلا به زخم های دیابتی و قطع عضو را بالا می برد.
 

با پای برهنه راه نروید
آسیب رسیدن به پاها می تواند احتمال ابتلا به بیماری های جدی تر را افزایش دهد. پوشیدن کفش هایی که پاها را تماما می پوشاند می تواند از این آسیب جلوگیری کند. حتی ممکن است پزشک برای شما کفش هایی تجویز کند که خطر زخمی شدن پا را کاهش دهد. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-diabetic-ulcers-and-sores

افسردگی در دوران پریودی

افسردگی در دوران پریودی، یکی از اختلالات شایع در بین خانم ها می باشد و معمولا چند روز پیش از قاعدگی اتفاق می افتد. این نوع افسردگی و اختلال روحی در بین زنان امری طبیعی بوده و بروز آن برای فرد جای هیچ گونه نگرانی ندارد. اما شما پس از شناخت نشانه های این نوع افسردگی، می توانید با به کار گیری روش هایی آن را کنترل و درمان نمایید. از این رو امروز می خواهیم شما را با نشانه های افسردگی و راه درمان آن آشنا کنیم. 

 

افسردگی در دوران پریودی

چرخه قاعدگی یک بخش طبیعی زندگی زنانه است که البته دردسر هایی را نیز با خود به همراه دارد. بسیاری از زنان در دوران چرخه پریودیک خود افسردگی های خفیف تا شدیدی را تجربه می کنند که ممکن است، تاثیرات مخربی روی روحیه آنان داشته باشد. افسردگی در دوران پریودیمعمولا برای اکثر زنان در جهان اتفاق می افتد و به طور کلی اتفاق طبیعی قلمداد می شود. افسردگی در دوران پریودی به بیماری سندروم پیش از قاعدگی یا سندروم PMS نیز مشهور می باشد. معمولا این افسردگی در هفته دوم چرخه قاعدگی تمام نشانه های افسردگی را نمایان کرده و تقریبا 10 روز پیش از دوران پریودی شروع می شود. طبق تحقیقات انجام شده، حدود 75 درصد زنان به بیماری سندروم پیش از قاعدگی دچار هستند. 

 

نشانه های افسردگی قاعدگی

البته تقریبا اکثر نشانه های افسردگی در دوران پریودی برای عموم زنان مشخص شده است. اما در این جا سعی داریم تا به طور دقیق تر شما را با مهمترین علائم روحی و نشانه های جسمانی افسردگی در این دوران آشنا کنیم. 
از نشانه های افسردگی روحی و اخلاقی در دوران پریودی و همچنین نشانه های جسمی افسردگی در این دوران می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:
عصبی شدن و پرخاشگری
زودرنج شدن
افسردگی و غمگینی
هجوم افکار منفی
گریه 
بی تفاوت شدن
استرس 
فراموشی
اختلال در خواب
اختلال در اشتها و تغذیه
حالت تهوع و سرگیجه
ضعف بدن
از کوره در رفتن

 

علت بروز افسردگی و عوامل خطرساز در دوران پریودی زنان

علل مختلفی برای بروز افسردگی در دوران پریودی وجود دارد. مهمترین عامل ایجاد افسردگی در دوران پریودی، اختلالات هورمونی است که در این دوره برای زنان اتفاق می افتد. تغییرات هورمون هایی چون استروژن و پروژسترون در بدن باعث تغییرات سطح سروتونین می شود. سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که بر تنظیم خواب، خلق و خو و رفتار و اشتها تاثیر می گذارد. اگر میزان سروتونین در بدن کم شود، می تواند باعث بروز افسردگی و نشانه های آن شود. معمولا پایین آمدن سطح سروتونین باعث بد خلقی، بی اعصابی، افسردگی، اختلال در خواب و ... شود. 
از دیگر عوامل خطرساز برای بروز افسردگی پیش از قاعدگی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
استفاده بیش از اندازه از کافئین
استرس
سابقه ژنتیکی سندروم پیش از قاعدگی
رژیم غذایی و مصرف برخی مواد غذایی خاص

 

راه های کنترل و درمان افسردگی پریودی

قطعا راهکارهایی برای کنترل افسردگی در دوران پریودی وجود دارد. شما با رعایت این موارد می توانید تا حد زیادی پیامد های ناشی از تغییرات هورمونی و افسردگی در این دوره را کنترل کنید. 
سعی کنید تغذیه مناسبی داشته باشید و از خوردن مواد غذایی که طبع سردی دارند اجتناب کنید. 
استفاده از غذاهایی که قند و کربوهیدرات کمتری دارند، می تواند برای کنترل این سندروم مفید باشد. 
از مصرف بیش از اندازه کافئین خودداری کنید.
از مصرف الکل اجتناب کنید. 
انجام ورزش های مناسب و دوری از انزوا و انفعال در دوران پیش از قاعدگی راهکار مناسبی است. 
ساعت خواب تان را تنظیم کنید و به میزان کافی بخوابید.
از موقعیت هایی که باعث ایجاد استرس در شما می شوند، دوری کنید. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنی این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-depression-in-period

درمان افسردگی در طب سنتی چگونه انجام می شود؟

طب سنتی همواره یاری گر طب نوین بوده است و از قدیم الایام نقش پر رنگی را در توسعه علم طب داشته است. این شیوه درمانی برای انواع بیماری ها از جمله افسردگی راهکارهای بی نظیری نیز دارد. امروزه درمان افسردگی با طب سنتی نیز یکی از شیوه های درمانی بیماری های روحی و روانی مانند افسردگی می باشد. اما خوب تعاریف افسردگی در طب سنتی متفاوت بوده و بر اساس دسته بندی های مختلف روش های درمان افسردگی از نظر طب سنتی را ارائه می شود. 

افسردگی در مزاج های مختلف

شاید شما هم تا کنون واژه مزاج یا مزاج شناسی را شنیده باشید. در علم طب سنتی، معمولا 4 مزاج یا طبع اصلی داریم که غلبه هر طبع بر دیگر طبع ها، مزاج یک فرد را مشخص می کند. اما این موضوع چه ارتباطی به افسردگی دارد؟ در پاسخ به این سوال باید عرض کنیم که براساس اصول طب سنتی، افسردگی وقتی اتفاق می افتد که طبع های سرد بر دیگر طبع ها غلبه می کند. در این شرایط ممکن است، فرد دچار افسردگی شود. البته در این شرایط می توان از روش های درمان افسردگی با طب سنتی استفاده نمود. مزاج ها در طب سنتی شامل مزاج سرد و تر، سرد و خشک، گرم و تر، گرم و خشک هستند. در مزاج های سرد و تر که بلغم خوانده می شود و مزاج سرد و خشک که سودا نامیده می شود، امکان بروز افسردگی وجود دارد. با این تفاسیر بهتر دانستیم تا شما را با نشانه های افسردگی در هر دو طبع سرد و خشک و سرد و تر آشنا کرده و روش های درمان افسردگی حاد در طب سنتی را برای هر یک از مزاج ها شرح دهیم.
 

نشانه های افسردگی سودا

در اینجا بهتر است، ابتدا با مهمترین نشانه های سودا و افسردگی در بین این افراد آشنا شویم. در بخش های بعدی به معرفی راهکارهای درمان افسردگی با طب سنتی نیز خواهیم پرداخت. اگر چه دو طبع سودا و بلغم، سرد هستند؛ اما هر یک نشانه های مجزایی داشته و به راحتی می توان این نشانه ها را در هر یک از افراد تشخیص داد.
گوشه گیری و انزوا
وسواس داشتن در انجام کارهای مختلف
پوست تیره و سبزه
کم خوابی 
لاغری و استخوانی بودن بدن
کابوس های مکرر
بیزاری از سر و صدا
بوی بد دهان
نا امید شدن و مایوس ماندن
تمایل به خوردن لبنیات و ترشی جات
تمایل به تنها بودن
 

نشانه های افسردگی بلغم

افرادی که مزاج بلغم در آن ها بر دیگر مزاج ها غلبه می کند، در خطر ابتلا به افسردگی بلغمی می باشند و می بایست از روش های درمان افسردگی با طب سنتی برای درمان و البته پیشگیری استفاده نمایند. از جمله نشانه های افسردگی بلغمی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
پرخوابی
تحمل نکردن سرما
سفید شدن زبان
افسردگی و گوشه گیری
فراموش کاری و تحلیل حافظه
کاهش فعالیت و تحرک روزانه
احساس کسلی و خستگی
روان پریشی
سوء ظن نسبت به اطرافیان
سفیدی رنگ پوست
کابوس شبانه
زود رنج شدن
به این موضوع توجه داشته باشید، ممکن است برخی نشانه هایی که دارید بین دو طبع فوق مشترک باشد. در این شرایط طبع های بلغم و سودا در بدن شما نسبت به هم غلبه ندارند.
 

روش درمان افسردگی با طب سنتی

تا بدین جا با برخی از نشانه های افسردگی در سودا و بلغم آشنا شدید. حال می توانید با روش های درمان افسردگی با طب سنتی و درمان افسردگی خانگی، اندکی از افسردگی ناشی از سودا و بلغم بکاهید و تعادل را بین طبع های مختلف برقرار سازید. درمان افسردگی به روش خانگی و درمان افسردگی با طب سنتی برای این دو مزاج تقریبا یکسان می باشد. به همین دلیل در اینجا به روش های درمان مشترک این دو مزاج خواهیم پرداخت. 
خوردن اسپند: یک قاشق اسپند را در آب حل نموده و به طور روزانه میل نمایید. 
بادام درختی: بادام از جمله آجیل ها و دانه ها بوده و طبع گرمی دارد، از این رو از طبع سرد شما می کاهد.
روغن سیاه دانه: سیاه دانه برای درمان بیماری های مختلف موثر بوده و توصیه می شود، هر شب سرتان را با این روغن ماساژ دهید و از شدت سردی مغز بکاهید.
استشمام رایحه های گرم مانند رایحه گل محمدی، یاس و نرگس 
حجامت: حجامت خواص بسیار زیادی برای بدن دارد و از سردی و خشکی بدن می کاهد. 
همچنین خوردن نوشیدنی هایی مانند شربت لیمو، شربت سکنجبین، عسل، شربت بیدمشک و ... نیز می تواند باعث گرمی مزاج شده و تعادل را بین مزاج های مختلف برقرار سازد. 

لطفا نظر خود را درباره این پست در صفحه اینستاگرام به اشتراک بگذارید: ورود به اینستاگرام
 

درصورتی که این مطلب براتون جالب بود پیشنهاد میکنیم در سایت دکتر یو عضو بشید

https://druu.ir/signup

"ازتون صادقانه میخوام که اگه فکر میکنید این مطلب به درد کسی میخوره آدرسشو کپی کنید و براش ارسال کنید زیاد وقتتو نمیگیره"
 

https://www.drlink.ir/blog/medical-podcast-medicasto-traditional-treatment